395px

Último Suspiro do Mundo

Medievo

Ultimum Suspirium Mundi

Splinters dress a waking heart
Stone horizons overflow the chalice
One cold sun prepares to rise
Cloudless dawn will draw the line

Rusted crowns in tangled thorns
Echoes sleep beneath the rubble
Breaths like embers drift away
Waiting for the world's last sigh

Chiudi gli occhi contro la notte
Affronta il buio con un battito solo

Cor vestitum fragmentis erit
Solus sol auroram afferet
Alba sine nubibus nascetur

In tenebris oculos claudet
Firmamentum lacrimas nigras plorat

Seas of dark inhale the wind
Bronze sky rings on nails and thorns
Silence thick enough to touch
Cradles one who stands alone

Nel respiro del nulla, restiamo soli

Cor vestitum fragmentis erit
Solus sol auroram afferet
Alba sine nubibus nascetur
In tenebris oculos claudet
Firmamentum lacrimas nigras plorat

Último Suspiro do Mundo

Estilhaços vestem um coração que acorda
Horizontes de pedra transbordam o cálice
Um sol frio se prepara para nascer
A aurora sem nuvens vai traçar a linha

Coroas enferrujadas em espinhos emaranhados
Ecos dormem sob os escombros
Respirações como brasas se afastam
Esperando pelo último suspiro do mundo

Feche os olhos contra a noite
Enfrente a escuridão com um só batimento

O coração vestido de fragmentos será
Só o sol trará a aurora
A alva nascerá sem nuvens

Nas trevas fechará os olhos
O firmamento chora lágrimas negras

Mares de escuridão inalam o vento
Céu de bronze ressoa em unhas e espinhos
Silêncio denso o suficiente para tocar
Acolhe aquele que está sozinho

No sopro do nada, ficamos sozinhos

O coração vestido de fragmentos será
Só o sol trará a aurora
A alva nascerá sem nuvens
Nas trevas fechará os olhos
O firmamento chora lágrimas negras