Stil Verdriet
De dag is voorbij, de avond breekt aan
Ik ben zo alleen in deze donkere nacht
Oh, kon ik maar met een glaasje wijn
In de maneschijn heel gelukkig zijn
En niet meer voelen die pijn
Want ik heb een stil verdriet
Dat niemand ziet, een stil verdriet
Ik voelde mij een hele piet
Tot zij mij verliet, een hele piet
De nacht is mijn vijand, dan komt m'n verdriet
Maar door het duister is er niemand die dat ziet
En soms is het net of de deur opengaat
En zij weer stralend voor me staat
Maar ik weet dat zo iets niet bestaat
Tristeza Silenciosa
O dia acabou, a noite chegou
Estou tão sozinho nesta noite escura
Oh, se eu pudesse com um copo de vinho
Na luz da lua ser tão feliz
E não sentir mais essa dor
Porque eu tenho uma tristeza silenciosa
Que ninguém vê, uma tristeza silenciosa
Eu me sentia um cara legal
Até ela me deixar, um cara legal
A noite é minha inimiga, então vem minha dor
Mas no escuro não tem ninguém que veja isso
E às vezes parece que a porta se abre
E ela aparece radiante na minha frente
Mas eu sei que algo assim não existe