Tormilind
Mees vahumiili murrab
Kui hingab auru laht
Ja alepõllun rügab
Meel, mõtten areaht
Rand roovalli vaob
Öö saadab lahkuja
Veel kaldapiiri seob
Urm tagaootaja
Meest kannab laine turi
Kui künnab merda kiil
Ja sütesooja tuli
Taad kodukaile viib
On kodupärn mu puri
Mast männisalun öö
Ja karjakella kumin
Koin unelaulu lööb
On suitsutaren mu süda
Kui reelingud raske on riim
Ja kodumetsa müha
On purjepidaja triiv
Mees vahumiili murrab
Kui hingab auru laht
Ja alepõllun rügab
Meel, mõtten areaht
Ulgu kui hüüab maru
Ahtrin raiub raheraju
Merekaru purjen puhub koduranna tuul
Matab kui laeva udu
Vihma vingub iiliulgu
Tormilinnu laudaden on kodulaulud suun
Pássaro da Tempestade
Homem, quebrando a espuma do mar
Quando a névoa respira livre
E a tempestade se agita
A mente, um pensamento aflito
A praia se prepara
A noite despede quem vai
Ainda amarra a beira da praia
A espera atrás da porta
O homem é levado pela onda
Quando a maré arrasta o barco
E o calor da chama
Leva o velho de volta pra casa
Minha vela é feita de lar
O mastro é a sombra da noite
E o sino do rebanho ressoa
Acordando a canção do sono
Meu coração é uma chaminé
Quando as amarras pesadas estão
E o sussurro da floresta
É o piloto da vela
Homem, quebrando a espuma do mar
Quando a névoa respira livre
E a tempestade se agita
A mente, um pensamento aflito
Uiva quando a tempestade grita
A âncora corta a calmaria
O vento do lar sopra nas velas do urso do mar
Enterra como a névoa do barco
A chuva ressoa na borda
As canções de casa do pássaro da tempestade são o seu destino