395px

A Mulher que Destrói

Metsatöll

Sutekskäija

Silmasäde siiralt sulnis,
kõigist vapram, kõigist kaunim.
Selga aeti laimuturvis,
hülgas vihas kõikse maise,
uppus öö tema silmadesse,
õelus, valed südamesse.
Maru murdev hinge sisse,
viha, ulged tuultesse.

Kui on naine sutekskäija,
ärge talle raudu seadke!
Kui on naine sutekskäija,
enam ei pääse tema viha eest!

Ref.:
Kui on naine sutekskäija, kõigist kauneim.
Kui on naine sutekskäija, südamesse uputab mere,
silmadesse tähistaeva.
Käsib alla äiksetormid
murdma me metsa ja maad!

Nii janunes verest ja seilas ta öös,
uluti ta hinge ja puudutust
kuid kuu ajas kurja hinge veretööle;
ei mingit armu ei halastust!
Kes teda nägid jäid pimedaks.
Kõik teda kuulnud kuulmatuks -
nii jäigi külla valitsema vaid surm
ja maapind muutus viljatuks.

A Mulher que Destrói

Raio de luz, tão suave,
mais corajosa, mais linda que todas.
Vestiu-se com armadura,
renunciou a tudo que é terreno,
afundou-se na noite de seus olhos,
malícia, mentiras em seu coração.
Fúria quebrando a alma,
ódios, sopros nos ventos.

Se é mulher que destrói,
não a prenda com correntes!
Se é mulher que destrói,
você não escapa da sua fúria!

Refrão:
Se é mulher que destrói, a mais bela de todas.
Se é mulher que destrói, afunda corações no mar,
nos olhos, um céu estrelado.
Comanda tempestades
quebrando nossas florestas e terras!

Assim, ela ansiava por sangue e navegava na noite,
clamava por alma e toque,
mas a lua despertou a maldade em seu ato sanguinário;
sem clemência, sem perdão!
Quem a viu ficou cego.
Todos que a ouviram, tornaram-se surdos -
assim, a morte ficou a governar a aldeia
e a terra se tornou estéril.

Composição: KuriRaivo / Markus