Harmonia
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Pan Duże P
To niekiedy chwyta mnie za kark, gdy zasypiam
Sen taki, że aż przechodzą ciarki zazwyczaj
W niewielkim biurze zakopany w kartki obliczam
Jak długo jeszcze pozostanę martwy za życia
Zamykam wieko takiej egzystencji trumny
Rodzice nie mają pretensji, są ze mnie dumni
Że tłumy durnych natchnień uśnie na zawsze
Praca co dzień od ósmej do osiemnastej
Głaszczę klientów tego, chodzę na rzęsach gdy
Sprzedaję smutek pod przykrywką szczęścia
Pensja wystarcza mi by szastać forsą
Podziwiać mojego miasta gwiazd aktorstwo
Gdy amatorsko grają rano mą ukochaną
Zanim oboje wyruszymy w życia amok
Słuchaj, pomarnowano już za wiele dusz, tak (joł)
Taka harmonia to pustka
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Pan Duże P
Czuję jak z każdym dniem się zaciera
Granica między tym snem a tu i teraz
Kariera coś jak głodny, chłodny strumień
Zabiera Cię na Twoje miejsce w modnym tłumie
Musisz zrozumieć nie obrażam się na kasę
Ani sukces, oby to i to przyszło z czasem
Ale nasze normy chcą by iść po ścieżce
Rodem złych obaw, a tego nie chcę
Mezo
Wyszedłem z lochu aby obalić dogmat
Wszedłem do jednej z komnat, była ogromna
Reakcja obronna - chciałem uciec
Otoczyli mnie zewsząd nieznani mi ludzie
Nie rozumiałem ich, przemawiali w innym czasie
W innym wymiarze, gdzie nie sięgał mój zasięg
Zrozumiem ich za kilka lat może
Może nigdy, nie rozwikłam tej enigmy
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Mezo
Zatrzymaj się proszę, nie pędź tak
Ledwo na nogach się trzymam, a ten szlak
Jest tak nieskończenie długi, nieskończenie ciężki
Ścieżki wiją się tu w nieskończoność
Nie wytrzymam, nie dotrzymam kroku boskim krokom
Połóżmy się, dajmy odpocząć naszym oczom
Złapmy chwilę, w której nic nas nie trapi
Uchwyćmy ten moment jak na fotografii
Tam wszystko stoi, nic mnie nie niepokoi
Tam jestem opanowany jak stoik
Harmonia, która ukoi, zniszczy nieład
Piękna jak słońce na tle zachodzącego nieba
Chciałbym żeby to wszystko wyglądało prościej
Czarno-biało, a tu odkrywam kolejny odcień
Obłęd, starej prawdy obrzęk i pogrzeb
Obrzęd wynikający z naszych potrzeb
Często tracę pewność, gdy zmieniam częstotliwość
Stagnacja, ewolucja, rewolucja
Życia żywioł, wczoraj nie byliśmy tacy sami
Zmiana, powalona ściana naszych granic
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Harmonia
Felicidade, um mundo sem tremores
É mais difícil quando tudo muda
A terra gira - dinamismo
Ontem não éramos os mesmos
Senhor Grande P
Às vezes me pega pelo pescoço quando vou dormir
Um sonho que dá até arrepios, geralmente
Em um pequeno escritório, enterrado em papéis, eu calculo
Quanto tempo mais vou ficar morto em vida
Fecho a tampa dessa existência de caixão
Meus pais não reclamam, estão orgulhosos de mim
Que as multidões de inspirações idiotas durmam pra sempre
Trabalho todo dia das oito às dezoito
Acaricio os clientes, ando nas pontas dos pés quando
Vendo tristeza disfarçada de felicidade
O salário dá pra eu gastar a grana
Admira a atuação das estrelas da minha cidade
Quando amadoramente interpretam minha amada pela manhã
Antes de partirmos juntos para a loucura da vida
Escuta, já desperdiçamos muitas almas, né (yo)
Essa harmonia é um vazio
Felicidade, um mundo sem tremores
É mais difícil quando tudo muda
A terra gira - dinamismo
Ontem não éramos os mesmos
Senhor Grande P
Sinto que a cada dia a linha se apaga
Entre esse sonho e o aqui e agora
Carreira é como um rio frio e faminto
Te leva pro seu lugar na multidão da moda
Você precisa entender que não me ofendo com dinheiro
Nem com sucesso, que venha os dois com o tempo
Mas nossas normas querem que sigamos o caminho
Das más preocupações, e eu não quero isso
Mezo
Saí da masmorra pra derrubar dogmas
Entrei em uma das salas, era enorme
Reação defensiva - eu queria fugir
Me cercaram de todos os lados, pessoas desconhecidas
Não os entendia, falavam em outro tempo
Em outra dimensão, onde meu alcance não chegava
Vou entender eles em alguns anos, talvez
Talvez nunca, não vou desvendar esse enigma
Felicidade, um mundo sem tremores
É mais difícil quando tudo muda
A terra gira - dinamismo
Ontem não éramos os mesmos
Mezo
Pare, por favor, não corra tanto
Mal consigo ficar de pé, e esse caminho
É tão infinitamente longo, infinitamente pesado
As trilhas se contorcem aqui sem fim
Não vou aguentar, não vou acompanhar os passos divinos
Vamos nos deitar, dar um descanso aos nossos olhos
Vamos pegar um momento em que nada nos aflige
Capturemos esse instante como uma fotografia
Lá tudo para, nada me incomoda
Lá estou calmo como um estoico
Harmonia que acalma, destrói a desordem
Linda como o sol contra o céu do pôr do sol
Queria que tudo fosse mais simples
Preto e branco, e aqui descubro mais um tom
Loucura, o inchaço da velha verdade e o funeral
Um ritual que vem das nossas necessidades
Perco a certeza frequentemente ao mudar a frequência
Estagnação, evolução, revolução
O elemento da vida, ontem não éramos os mesmos
Mudança, a parede derrubada das nossas fronteiras
Felicidade, um mundo sem tremores
É mais difícil quando tudo muda
A terra gira - dinamismo
Ontem não éramos os mesmos