Só pra não ser assim

Słuchaj tego Liber

Czekaj, czekaj, gdzie to jest?

Słuchaj, słuchaj tego

Izraelczycy zastrzelili trzech Palestyńczyków

I tylko żeby nie było

W podejrzany sposób próbowali przedostać się na teren żydowskiego

I tylko żeby nie było

Oczywiste, nie? W podejrzany sposób

I tylko żeby nie było

I tylko żeby nie było

Coś się sypie wszystko szybko wszystko nagle

Opuść żagle, odłóż szablę, odpuść sobie diable

Zostaw co moje, nie zrywaj gruntu, na którym stoję

Zostaw co nasze, bierz do piekła swoje paranoje

Świata z gwiezdnych wojen urojeń, złudnych pojęć

Gdzie normalne spokoje stają się niepokojem

Coś tu gniecie ciężar zwycięża, kręgi gniecie

Ciężar braku planu, braku stanu wzniesień, brak pocieszeń

Muzyka w głowie pusta kieszeń, nocne rzezie, kogoś przypadkowo trafia przesiew

Bez winy bez przyczyny, jak w procesie

Puzzle – porządek się rozpada coś jak w przyrodzie jesień

Małe upadki, nietrwałe interesy, wpadki, zrozpaczone matki, wykręcone nastolatki

Mez -zobacz puste kluby bez próby zmian w repertuarze

Co z tym idzie w parze w tym obszarze będzie szarzej

Rap nie da wam gwarancji, zróbcie folklor dancing

Młodzi pójdą w plener się naćpać, to bilansik, wszystko płynie

Nawet żule degustanci przez tapeciarzy wyparci

Zostali w drobny pył starci, jeszcze mało rośnie chaos tak to streszcze

Szczeszki śmieszki plus pokaźne kwaśne deszcze

Dla siebie chcę przestrzeni, żebyś też miał przestrzeń

Przemyśl to sobie i sam dopowiedz resztę

I tylko żeby nie było

Życzę temu światu, żeby wśród rodaków nie wyrastał wrak na wraku

I tylko żeby nie było, że wszystko jebnie na pół

Mez Liber z cyklu poznańskiego rapu

I tylko żeby nie było

Życzę temu światu, żeby wśród rodaków nie wyrastał wrak na wraku

I tylko żeby nie było, że wszystko jebnie na pół

Mez Liber z cyklu poznańskiego rapu

Dzielić świat na regiony lepsze i gorsze

Bo tu masz biedę tu masz forsę dla mnie to nonsens

Globalny chaos zła całość podzielona

Na miłujących pokój i chcących ich pokonać

Dlaczego dziś niektórzy wolą po prostu zginąć

Widzą przyszłość, która będzie nową Hiroszimą

Nieszczęśliwi fanatycy zniszczenia, co jest w ich domach

Żyją z mottem obal świat, który Cię wychował

Bez obaw, bo śmierć i życie jest dla nich niczym

W imię Boga niszcząc pogan giną na ulicy

Terroryści czy męczennicy?

Dla rajskich bogactw wysyłają niewinnych do kostnicy

Tylko rządzący mają prawo dochodzenia przyczyn

Na grobie Amerykanina zobaczysz 100 zniczy

Milionów ginących na peryferiach świata nikt nie liczy

Sprawiedliwość krzyczy, telewizja milczy

Te sytuacje można przenieść na polskie realia

Niejeden wariat wybierze destrukcyjny wariant

Bez szans na awans w życiu popada w bezradność i rozpacz

Ludzkich więzi rozpad, podatny na każdy rozkaz

Bloki, wachlarz środowisk, ludzie światowi

Przeciętniaki, szaraki i obiboki

Wysoki jak bezrobocie poziom różnorodności

Niska jak inflacja akceptacja odmienności

Przed marginesem nie uchronią wille i fortece

To przeniknie jak epidemia, zostanie skażona ziemia

Jedna ziemia jeden świat jeden organizm

Egzamin z człowieczeństwa dla społeczeństwa

I tylko żeby nie było

Życzę temu światu, żeby wśród rodaków nie wyrastał wrak na wraku

I tylko żeby nie było, że wszystko jebnie na pół

Mez Liber z cyklu poznańskiego rapu

I tylko żeby nie było

Życzę temu światu, żeby wśród rodaków nie wyrastał wrak na wraku

I tylko żeby nie było, że wszystko jebnie na pół

Mez Liber z cyklu poznańskiego rapu

Escuta isso, Liber

Espera, espera, onde é que tá?

Escuta, escuta isso

Israelenses mataram três palestinos

E só pra não ser assim

De um jeito suspeito tentaram entrar na área judaica

E só pra não ser assim

Óbvio, né? De um jeito suspeito

E só pra não ser assim

E só pra não ser assim

Algo tá desmoronando, tudo rápido, tudo de repente

Baixa as velas, larga a espada, se toca, diabo

Deixa o que é meu, não mexe no chão que eu tô

Deixa o que é nosso, leva suas paranoias pro inferno

Mundo de ilusões de guerras nas estrelas, conceitos enganosos

Onde a paz normal vira inquietação

Algo aqui pesa, o peso vence, círculos se apertam

O peso da falta de plano, da falta de estado, falta de consolo

Música na cabeça, bolso vazio, massacres noturnos, alguém é atingido por acaso

Sem culpa, sem motivo, como num processo

Quebra-cabeça – a ordem se desfaz, algo como no outono da natureza

Pequenas quedas, negócios instáveis, gafes, mães desesperadas, adolescentes confusos

Mez - olha os clubes vazios sem tentativas de mudar o repertório

O que vem junto, nesse espaço vai ficar cinza

Rap não vai te dar garantia, faz um folclore dançante

Os jovens vão pra rua se drogar, é um balanço, tudo flui

Até os bêbados degustadores expulsos pelos decoradores

Ficaram em pó, ainda pouco cresce o caos, assim eu resumo

Sorrisos, risadas e chuvas ácidas

Quero espaço pra mim, pra você também ter espaço

Pensa nisso e responde o resto pra si mesmo

E só pra não ser assim

Desejo a esse mundo que entre os conterrâneos não cresça um destroço sobre outro

E só pra não ser assim, que tudo não estoure pela metade

Mez Liber do ciclo do rap de Poznań

E só pra não ser assim

Desejo a esse mundo que entre os conterrâneos não cresça um destroço sobre outro

E só pra não ser assim, que tudo não estoure pela metade

Mez Liber do ciclo do rap de Poznań

Dividir o mundo em regiões melhores e piores

Porque aqui tem pobreza, aqui tem grana, pra mim isso é nonsense

Caos global do mal, tudo dividido

Entre os que amam a paz e os que querem derrotá-los

Por que hoje alguns preferem simplesmente morrer?

Vêem um futuro que será uma nova Hiroshima

Fanáticos infelizes da destruição, o que há em suas casas

Vivem com o lema derrube o mundo que te criou

Sem medo, porque morte e vida pra eles não significam nada

Em nome de Deus, destruindo pagãos, morrem na rua

Terroristas ou mártires?

Por riquezas celestiais, mandam inocentes pro necrotério

Só os governantes têm o direito de investigar as causas

Na sepultura de um americano você verá 100 velas

Milhões morrendo nas periferias do mundo, ninguém conta

A justiça grita, a televisão silencia

Essas situações podem ser trazidas pra realidade polonesa

Muitos malucos escolherão a opção destrutiva

Sem chances de ascender na vida, caem na impotência e desespero

Laços humanos se desfazem, suscetíveis a qualquer ordem

Blocos, um leque de ambientes, pessoas do mundo

Gente comum, cinzas e vagabundos

Alto como o desemprego, nível de diversidade

Baixo como a inflação, aceitação da diferença

Antes da margem, não vão proteger mansões e fortalezas

Isso vai penetrar como uma epidemia, a terra ficará contaminada

Uma terra, um mundo, um organismo

Prova de humanidade para a sociedade

E só pra não ser assim

Desejo a esse mundo que entre os conterrâneos não cresça um destroço sobre outro

E só pra não ser assim, que tudo não estoure pela metade

Mez Liber do ciclo do rap de Poznań

E só pra não ser assim

Desejo a esse mundo que entre os conterrâneos não cresça um destroço sobre outro

E só pra não ser assim, que tudo não estoure pela metade

Mez Liber do ciclo do rap de Poznań