Als Het Schip Verschijnt
Eens komt de tijd
Dat de wind zicht nedervlijt
En z'n eeuwig golvenspel zal staken
Als het stollen van de wind
Voor een wervelstorm begint
De morgen dat het schip verschijnt
En de zee daaromheen
Spat tot zilverwerk uiteen
En de zandbank zal van woede beven
En het schip snelt naderbij
Op de maat van het getij
En de dijken zullen begeven
Ja, de vissen lachen luid
En de meeuwen schreeuwen 't uit
Het water zal van wellust dansen
En de rotsen bij het strand
Gillen de mare door het land
De morgen dat het schip verschijnt
Maar de vloeken die men roept
Naar het vurig schip verdoemd
Worden stukgewaaid nog voor ze zijn gesproken
Want de ketens van de zee
Barsten van 't geweld uiteen
En verdrinken in een kolkensliert, gebroken
Een gejuich stijgt dan op
Wijl het zeil in de top
Naar de zoom van het strand zich zal wenden
En een rode klad licht
Valt op ieders gezicht
De morgen dat het schip verschijnt
Als tapijtdons van goud
Zich het zand dan ontvouwt
Tot verlichting van hun vermoeide schreden
En de kapitein aan boord
Zal herhalen zijn woord
Dat men nooit dit uur mag vergeten
En de vijand ontwaakt
Met de slaap nog in het haar
Hij staat op van z'n bed en waant te dromen
Maar hij knijpt zich en ziet
Nee, een droom is dit niet
De morgen dat het schip verschijnt
Zijn geweeklaag klinkt luid
En hij barst in smeken uit
Maar wij schreeuwen 'jouw dagen zijn verstreken'
Een triomfstoet draagt hem mee
En men werpt z'n lijk in zee
En z'n soort is verdreven en verdwenen
Quando o Navio Aparecer
Um dia vai chegar
Que o vento vai se acalmar
E seu eterno jogo de ondas vai parar
Como o silêncio do vento
Antes de um furacão
Na manhã que o navio aparecer
E o mar ao redor
Espalha-se como prata
E o banco de areia vai tremer de raiva
E o navio se aproxima
No ritmo da maré
E as barreiras vão ceder
Sim, os peixes riem alto
E as gaivotas gritam sem parar
A água vai dançar de prazer
E as rochas na praia
Gritam a notícia pela terra
Na manhã que o navio aparecer
Mas as maldições que se gritam
Para o navio condenado
São levadas pelo vento antes de serem ditas
Pois as correntes do mar
Se quebram com a força
E se afundam em um redemoinho, despedaçadas
Um grito de alegria então se ergue
Enquanto a vela no mastro
Se volta para a beira da praia
E uma luz vermelha brilha
Sobre o rosto de todos
Na manhã que o navio aparecer
Como um tapete de ouro
Se desenrola a areia
Para aliviar seus passos cansados
E o capitão a bordo
Vai repetir suas palavras
Que nunca devemos esquecer essa hora
E o inimigo acorda
Com o sono ainda no cabelo
Ele se levanta da cama e pensa que está sonhando
Mas ele se belisca e vê
Não, isso não é um sonho
Na manhã que o navio aparecer
Seu lamento ecoa alto
E ele explode em súplicas
Mas nós gritamos 'seus dias acabaram'
Um cortejo triunfante o leva
E jogam seu corpo no mar
E sua espécie foi expulsa e desapareceu