Broos Liefdeslied
'k Heb een spinneweb geweven
Van illusies om je heen
Aan een draad van dromen hang je
Veilig ver van iedereen
In m'n witte handpalm woon je
In een eenzaam luchtkasteel
Waar je naar de lente luistert
Die ik op m'n vedel speel
'k Draag je naar een donkere toren
Waar een wijze koning woont
Met z'n hofnar die je 't lijden
Van een mensenleven toont
En een minnestreel weeft woorden
Tot een droevig wreed verhaal
Van een veel te broze liefde
In een tijd van steen en staal
En ik voel nu hoe jij stil wordt
Bij de klanken van z'n lied
Jij begrijpt dat het verhaalt
Van wat ons tweeën is geschiedt
Mag ik vragen niet te zoeken
Wie van ons de schuld kan zijn
Van het pijnlijk schipbreuk lijden
Laat de tijd m'n rechter zijn
Canção de Amor de Broos
'Eu teci uma teia de aranha
De ilusões ao seu redor
Em um fio de sonhos você está pendurado
Seguro, longe de qualquer um
Na palma da minha mão branca você mora
Em um castelo de ar em solidão
Onde você escuta a primavera
Que eu toco no meu violino
Eu te levo a uma torre escura
Onde mora um rei sábio
Com seu bobo da corte que te mostra
O sofrimento de uma vida humana
E um trovador tece palavras
Em uma história triste e cruel
De um amor frágil demais
Em um tempo de pedra e aço
E eu sinto agora como você se cala
Com os sons de sua canção
Você entende que fala
Sobre o que aconteceu entre nós dois
Posso pedir para não procurar
Quem de nós pode ser o culpado
Pelo doloroso naufrágio
Deixe o tempo ser meu juiz