De Geboorte
Voor iedere moord zijn er woorden te weinig
En zwijgen de mensen als het graf van de man
Die stierf door de hand van een naamloze dader
Want moord en geweld, daar schrikt niemand meer van
Voor iedere oorlog zijn nog te veel soldaten
Te weinig verzet tegen bloeddorst en nijd
Alleen kan de wereld nog hopen en wachten
Er moet iemand komen die alles bevrijdt
Er moet iemand komen die alles bevrijdt
Er moet iemand komen die alles bevrijdt...
Komt allen tezamen, want hij is geboren
De redder van mensen, de sterre in 't land
De hemel scheurt open met bloemen en koren
Hij loopt met een lelie van glas in zijn hand
Z'n voetstap is licht, als het licht in zijn ogen
De liefde z'n wapen, de vrede z'n strijd
En hij doet de oorlog als een inktvlek verdrogen
Strooit zand op het bloed van de vorige tijd
Vanaf dit moment komen andere tijden
Waar dichters van droomden, ze komen voorgoed
En nu komt een einde aan angst en aan lijden
Verdwijnen de wolken van buskruit en bloed
En overal groeien er parels van druiven
Het land van belofte verdrijft de woestijn
En weer spelen wolven met mensen en duiven
En weer smaakt de regen op aarde als wijn
In velden en wegen verjaagt hij de bozen
En strooit met z'n glimlach een baan voor de zon
Opnieuw heeft de wereld de ruimte gekozen
En straalt weer als eerst, toen het leven begon
O Nascimento
Para cada assassinato, palavras são poucas
E as pessoas ficam em silêncio como o túmulo do homem
Que morreu pelas mãos de um autor anônimo
Pois assassinato e violência, ninguém mais se assusta
Para cada guerra, ainda há soldados demais
Resistência insuficiente contra a sede de sangue e inveja
Sozinha, a humanidade pode apenas esperar e sonhar
Alguém precisa vir e libertar tudo
Alguém precisa vir e libertar tudo
Alguém precisa vir e libertar tudo...
Venham todos juntos, pois ele nasceu
O salvador da humanidade, a estrela na terra
O céu se rasga com flores e grãos
Ele caminha com um lírio de vidro na mão
Seu passo é leve, como a luz em seus olhos
O amor é sua arma, a paz é sua luta
E ele faz a guerra secar como uma mancha de tinta
Espalha areia sobre o sangue do passado
A partir deste momento, tempos diferentes chegam
Aquilo que os poetas sonharam, vem para ficar
E agora chega ao fim o medo e o sofrimento
As nuvens de pólvora e sangue desaparecem
E em todo lugar brotam pérolas de uvas
A terra prometida afasta o deserto
E novamente lobos brincam com homens e pombas
E a chuva na terra tem gosto de vinho
Nos campos e nas estradas, ele afasta os maus
E com seu sorriso, abre caminho para o sol
Novamente, o mundo escolheu o espaço
E brilha como antes, quando a vida começou