De Pelgrims
De pelgrim op verre tocht
herkent de tekens langs zijn pad.
Hij draagt zijn rijkdom op zijn rug
en vergeet al wat hij eens bezat;
Zijn oen zien de horizon,
zijn voeten slepen door het zand.
Zijn tong is kleverig van de dorst,
hij zoekt de bron in 't verre land.
Melaatsen sterven langs zijn weg,
de lammen roepen tot de Heer.
Hij slaat zijn stok stuk op de rots,
er valt geen hemelsmanna meer.
De pelgrim, steunend op zijn staf,
merkt de vissers bij de zee.
Hij roept hen toe met luide stem
maar niemand wil met hem mee.
De vrouw staat wenkend bij de put
en Jeremias zingt zijn lied.
De kooplui dobbelen in Gods huis,
de pelgrim hoort en ziet ze niet.
De stormwind werpt hem op de grond,
zijn huid verschroeit in 't hete zand.
Hij heeft geen huis meer hier op aard,
en ver blijft steeds een ander land.
Zijn ogen worden bijna blind,
hij struikelt over elke steen.
De nacht verduistert nu zijn pad
hij hoort slechts z'n zacht geween.
De pelgrim kruipt de heuvel op,
men slaat een man daar aan het kruis.
De pelgrim uit een laatste woord,
de man heeft het niet gehoord.
O Peregrino
O peregrino em longa jornada
reconhece os sinais pelo caminho.
Ele carrega sua riqueza nas costas
e esquece tudo que um dia teve;
seus olhos veem o horizonte,
suas pernas arrastam na areia.
Sua língua está pegajosa de sede,
ele busca a fonte em terras distantes.
Os leprosos morrem ao longo do seu caminho,
os aleijados clamam ao Senhor.
Ele quebra sua vara na rocha,
e não cai mais maná do céu.
O peregrino, apoiando-se em seu cajado,
nota os pescadores à beira-mar.
Ele os chama com voz alta
e ninguém quer acompanhá-lo.
A mulher acena junto ao poço
e Jeremias canta sua canção.
Os mercadores jogam dados na casa de Deus,
o peregrino ouve, mas não os vê.
O vento tempestuoso o derruba no chão,
sua pele queima na areia quente.
Ele não tem mais casa aqui na terra,
e longe sempre há outra terra.
Seus olhos quase ficam cegos,
ele tropeça em cada pedra.
A noite agora escurece seu caminho
e ele só ouve seu suave choro.
O peregrino sobe a colina,
e um homem é pregado na cruz.
O peregrino murmura uma última palavra,
e o homem não a ouviu.