La Rose Noire
1950, Kerstmis en koud, Place de Brouckère vol
klatergoud
Brussel vol kitch, maar nog niet verkracht
Door domme winzucht en dollarmacht
Brussel en Biedermeier station, nog zonder buildings
van gietbeton
Flarden van blues, van vier in de maat
La rose noire, Korte Beenhouwersstraat
La rose noire, la rose noire
Het Vlaams was er Frans, maar de blues was er waar
De jazz was er oud en het bier was er zwaar
La rose noire, la rose noire
1950, Kerstmis en nacht, de Anspachlaan onder
glitterpracht
Brussel vol sneeuw en nog niet ontzield door één of
andere Manhattanfield
Brussel en fin de siècle bordeel, Brussel een stukje
fedo-toneel
Eilandje in die burgermanszee, de zwarte roos, petite
Rue de Boucher
La rose noire, la rose noire
De banjo ontstemd en de bass drum te zwaar
Maar bij de sopraansax kwam menig vrouw klaar
La rose noire, la rose noire
La rose noire, la rose noire
Het Vlaams was er Frans, maar de blues was er waar
De jazz was er oud en het bier was er zwaar
La rose noire, la rose noire
1950, Kerstmis en koud, Place de Brouckère vol
klatergoud
Brussel vol kitch, maar nog niet verkracht
Door domme winzucht en dollarmacht
Brussel en Biedermeier station, nog zonder buildings
van gietbeton
Flarden van blues, van vier in de maat
La rose noire, Korte Beenhouwersstraat
La rose noire, la rose noire
De banjo ontstemd en de bass drum te zwaar
Maar bij de sopraansax kwam menig vrouw klaar
La rose noire, la rose noire
A Rosa Negra
1950, Natal e frio, Place de Brouckère cheia
De brilho e glamour
Bruxelas cheia de kitsch, mas ainda não destruída
Pela ganância burra e pelo poder do dólar
Bruxelas e estação Biedermeier, ainda sem prédios
De concreto armado
Fragmentos de blues, no compasso de quatro
A rosa negra, Rua dos Curtidores
A rosa negra, a rosa negra
O flamengo era francês, mas o blues era verdadeiro
O jazz era antigo e a cerveja era pesada
A rosa negra, a rosa negra
1950, Natal e noite, a Avenida Anspach sob
Um brilho deslumbrante
Bruxelas cheia de neve e ainda não desalmada
Por algum campo de Manhattan
Bruxelas e bordel do fim de século, Bruxelas um pedaço
De teatro de fedor
Ilhota nesse mar de burgueses, a rosa negra, pequena
Rua de Boucher
A rosa negra, a rosa negra
O banjo desafinado e o bumbo muito pesado
Mas com o sax soprano, muitas mulheres se realizavam
A rosa negra, a rosa negra
A rosa negra, a rosa negra
O flamengo era francês, mas o blues era verdadeiro
O jazz era antigo e a cerveja era pesada
A rosa negra, a rosa negra
1950, Natal e frio, Place de Brouckère cheia
De brilho e glamour
Bruxelas cheia de kitsch, mas ainda não destruída
Pela ganância burra e pelo poder do dólar
Bruxelas e estação Biedermeier, ainda sem prédios
De concreto armado
Fragmentos de blues, no compasso de quatro
A rosa negra, Rua dos Curtidores
A rosa negra, a rosa negra
O banjo desafinado e o bumbo muito pesado
Mas com o sax soprano, muitas mulheres se realizavam
A rosa negra, a rosa negra