Voor David
Je kijkt naar gezichten
rondom je, mijn zoon,
zie, ze lachen zo vriendelijk, die mensen
zie, ze rennen voor jouw kleinste wensen
zie, de mensen zijn edel, zijn schoon
We weten, de glimlach die je uiterlijk vindt
Groeit dikwijls tot grijnslach naar binnen
Ze lachen zolang z'er bij winnen
Maar je houdt ze in nood niet te vriend.
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
Je grijpt om je heen
Alles lijkt nog zo wijd
Veel te groot voor een kind van je jaren
Veel te vreemd om verbeelding te sparen
Een paleis voor een kroonprins bereid
We weten, de woning die het lot voor je koos
Zit akelig krap in zijn muren
Geklemd tussen storend veel buren
Mee verloren in één blokkendoos
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
We noemden je David naar de bijbelse held
Veel te zwak om een kamp te beginnen
Veel te klein om een reus 't overwinnen
Maar die Goliath toch heeft geveld
We weten, de reus is nu slimmer dan toen
Zijn netten staan heimelijk gespannen
En schreeuw je, stuurt hij pakkemannen
Daarop scheld je, hém kan je niets doen.
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
Para David
Você olha para os rostos
ao seu redor, meu filho,
veja, eles sorriem tão amigáveis, essas pessoas
veja, eles correm para atender seus menores desejos
veja, as pessoas são nobres, são belas
Sabemos, o sorriso que você vê por fora
muitas vezes se transforma em um sorriso forçado por dentro
Eles riem enquanto ganham
Mas você não os mantém amigos na hora da necessidade.
Não, você ainda não sabe disso
Porque você sorri ao ver
Como seus pais vão perdendo o sorriso
Não, nós vamos deixar você
Na sua inocência, no seu jogo
Você vai aprender rápido demais, isso é certo.
Você se agarra ao que está ao seu redor
Tudo parece tão amplo ainda
Muito grande para uma criança da sua idade
Muito estranho para poupar a imaginação
Um palácio preparado para um príncipe herdeiro
Sabemos, a casa que o destino escolheu para você
É apertada e desconfortável em suas paredes
Apertada entre muitos vizinhos incômodos
Perdida em uma caixa de blocos.
Não, você ainda não sabe disso
Porque você sorri ao ver
Como seus pais vão perdendo o sorriso
Não, nós vamos deixar você
Na sua inocência, no seu jogo
Você vai aprender rápido demais, isso é certo.
Nós te chamamos de David em homenagem ao herói bíblico
Muito fraco para começar uma luta
Muito pequeno para vencer um gigante
Mas aquele Golias foi derrubado
Sabemos, o gigante agora é mais esperto do que antes
Suas armadilhas estão secretamente armadas
E se você gritar, ele manda os capangas
E então você xinga, não pode fazer nada contra ele.
Não, você ainda não sabe disso
Porque você sorri ao ver
Como seus pais vão perdendo o sorriso
Não, nós vamos deixar você
Na sua inocência, no seu jogo
Você vai aprender rápido demais, isso é certo.