t Afscheid
Ik voelde zijn hand door mijn haar
En hij streelde mijn wang
En ik dacht het is voorbij
Nog even maar en dan zie ik hem
Nooit meer terug
Nog een zoen en ik dacht het is voorbij
Maak het kort, doe het vlug
De regen valt neer als een doek op het toneel
In zijn ogen stond niets meer, het werd me teveel
Het was het geluid van de trein, dat ik wist waar ik
stond
En die trein neemt me mee, ver van waar ik iets vond
Het huis is de trein die mij meevoert, ver weg
Van de plaats waar ik toch nooit gelukkig zou zijn
Uit mijn raam zie ik wazig een stip nog staan
Ik sluit mijn ogen, ik ga hier voor altijd vandaan
De bomen die glijden voorbij aan mijn oog
Mijn gedachten zijn doelloos, mijn tranen zijn droog
In de verte, daar ligt weer de stad in de zon
Een nieuw leven begint waar het eens toch begon
De jaren met hem zijn voorbij, ook mijn jeugd
Is nu oud zonder liefde en ook zonder vreugd
Als een klok die niet tikt, maar wel slijt aan de muur
De prijs van het leven was toch veel te duur
Als een klok die niet tikt, maar wel slijt aan de muur
De prijs van het leven was toch veel te duur
A Despedida
Senti a mão dele no meu cabelo
E ele acariciou minha bochecha
E eu pensei que tudo tinha acabado
Só mais um pouco e então eu o vejo
Nunca mais de volta
Mais um beijo e eu pensei que tudo tinha acabado
Faça rápido, não demore
A chuva cai como um pano no palco
Nos olhos dele não havia mais nada, era demais pra mim
Era o som do trem, que eu sabia onde eu
estava
E aquele trem me leva, longe de onde eu encontrei algo
A casa é o trem que me leva, longe
Do lugar onde eu nunca seria feliz
Pela minha janela vejo borrado um ponto ainda
Eu fecho os olhos, vou embora pra sempre
As árvores passam deslizando diante dos meus olhos
Meus pensamentos estão sem rumo, minhas lágrimas estão secas
Lá no horizonte, a cidade brilha ao sol
Uma nova vida começa onde tudo um dia começou
Os anos com ele se foram, minha juventude
Agora é velha sem amor e também sem alegria
Como um relógio que não marca, mas desgasta na parede
O preço da vida era mesmo muito caro
Como um relógio que não marca, mas desgasta na parede
O preço da vida era mesmo muito caro