De Muur
Langzaam heb jij rond jezelf
In stil verweer een muur gebouwd
Haast onwrikbaar, steen voor steen
Omdat jij niemand meer vertrouwt
Telkens als jij werd gekwetst
Kwam er weer een laag beton
Maakte jij je muur nog hoger
Tot je niet meer verder kon
Kom, breek stap voor stap die omheining af
Veel te lang heeft jouw muur daar gestaan
Kom, wees even stil
Ik zal je helpen, als jij wil
Maar breek eindelijk die muur nu weer af
Hou vaak werd jou in het verleden
Steeds de hemel weer beloofd
Hoe vaak heb jij, onervaren
Al die woorden weer geloofd
Welke prijs moest jij betalen
Voor alweer een nieuw gevecht
Onbewust werd daar de basis
Voor de eerste steen gelegd
Waarom koos jij uit de wegen
Die van het minste zelfverweer
Waarom ging jij, als je pijn had
Af en toe niet flink tekeer
Nee, jij metselde maar verder
Aan je muur van zelfbehoud
En die muur werd alsmaar hoger
Steen, beton, het werd zo koud
Hoe lang kan een mens verdragen
Zo'n gedwongen eenzaamheid
Want er is geen plaats voor warmte
Achter muren, vol van spijt
Kom, laat mij je nu eens helpen
Vecht opnieuw voor je geluk
En dan slaan we met ons beiden
Steen voor steen die muur weer stuk
A Muralha
Devagar você foi construindo
Em silêncio uma muralha
Quase inabalável, pedra por pedra
Porque você não confia mais em ninguém
Toda vez que você se machucava
Mais uma camada de concreto surgia
Você ergueu sua muralha ainda mais
Até não conseguir mais avançar
Vem, derrube essa cerca passo a passo
Por muito tempo sua muralha ficou de pé
Vem, fique em silêncio por um momento
Eu vou te ajudar, se você quiser
Mas derrube essa muralha agora de novo
Quantas vezes te prometeram
O céu no passado
Quantas vezes você, inexperiente
Acreditou em todas aquelas palavras
Qual foi o preço que você teve que pagar
Por mais uma nova batalha
Inconscientemente ali foi lançada
A base da primeira pedra
Por que você escolheu os caminhos
Que ofereciam menos defesa
Por que você, quando sentia dor
De vez em quando não se revoltou
Não, você só continuou a erguer
Sua muralha de autoproteção
E essa muralha só crescia
Pedra, concreto, tudo ficou tão frio
Por quanto tempo uma pessoa pode suportar
Uma solidão forçada assim
Porque não há lugar para calor
Atrás de muros, cheios de arrependimento
Vem, deixe-me te ajudar agora
Lute de novo pela sua felicidade
E então nós vamos quebrar juntos
Pedra por pedra essa muralha de novo