395px

Abrigo

Miel Cools

Schuilkelder

Er was niet eens een afscheidsfeest
De tuin is nooit zo mooi geweest
Als deze zomer
Ik had het gras nog net gemaaid
Wat late bloemen ingezaaid
Die bloeien in oktober

Als straks de zon is weggegaan
Gaat boven nog een lichtje aan
Dat is vergeten
Er vliegen meeuwen langs het strand
Ik kocht een nieuwe picknickmand
De oude was versleten

Met zon op je huid en de wind in je haar
Dan kun je nog zeggen: "Het komt voor mekaar"
Het bos in de herfst heeft honderden kleuren
Misschien zal er toch nog een wonder gebeuren
Zal dit dan alleen nog een aanleiding zijn
Voor sterke verhalen
Bij matige wijn

En alle treinen zijn naar huis
En in IJmuiden blijft de sluis
Voorlopig open
En zou er op het grote plein
Nu helemaal geen mens meer zijn
Die zomaar wat gaat kopen

Misschien komt alles wel terug
De nieuwe baan, de open brug
Het Indisch eten
Een intermezzo dat vervaagt
Wat overblijft is dan de vraag
Hoe snel wij weer vergeten

Met zon op je huid en de wind in je haar
Dan kun je nog zeggen: "Het komt voor mekaar"
Het bos in de herfst heeft honderden kleuren
Misschien zal er toch nog een wonder gebeuren
Wie zegt dat de aarde voor mensen bestaat
Denk niet dat met mensen
De wereld vergaat

Abrigo

Não teve nem festa de despedida
O jardim nunca foi tão bonito
Como neste verão
Eu acabei de cortar a grama
Plantei flores tardias
Que vão florescer em outubro

Quando o sol já tiver se ido
Uma luz ainda vai acender lá em cima
Isso é esquecido
As gaivotas voam pela praia
Comprei uma nova cesta de piquenique
A antiga já estava desgastada

Com o sol na pele e o vento no cabelo
Você ainda pode dizer: "Vai dar certo"
A floresta no outono tem centenas de cores
Talvez ainda aconteça um milagre
Isso será apenas uma desculpa
Para boas histórias
Com vinho mediano

E todos os trens vão para casa
E em IJmuiden a eclusa
Fica aberta por enquanto
E não deve ter mais ninguém
Na grande praça
Que vai comprar algo por aí

Talvez tudo volte
O novo emprego, a ponte aberta
A comida indiana
Um interlúdio que se desvanece
O que sobra é a pergunta
Quão rápido nós esquecemos

Com o sol na pele e o vento no cabelo
Você ainda pode dizer: "Vai dar certo"
A floresta no outono tem centenas de cores
Talvez ainda aconteça um milagre
Quem disse que a terra existe para os humanos
Não pense que com os humanos
O mundo vai acabar

Composição: