Keops Pyramid
Jag r en av dom som slavar p Kung Keops pyramid
Och det r vi som jobbar nere invid foten
Och vi sliter och vi svettas fr att inte tappa tid
Och det r synd om dom som inte fyller kvoten
Har man en gng kommit hit
Blir man aldrig mera fri
Om man slutar hr s slutar man i gropen
Men om kungen sgs att han r son av solen
Bakom femton dubbla reglar, bakom femton dubbla ls
Hller rikedomen hov i maktens salar
Hr finns ingenting som hotar, hr finns ingenting som str
Hr r tankarna och rummen lika svala
Och om ngon mste d
Eller ngra ska ha sp
Finns det andra som kan verkstlla besluten
Hit hrs aldrig ngestropen eller tjuten
Men nr natten blir lng
Brukar vi sjunga en sng
Som dom som styr oss kan hra i vinden
Om ett folk som levde en gng
Som ville bygga ett torn
Som skulle rcka nda upp till himlen
Men ju hgre man kom
Ju mera skilde sej dom
Som bodde dr uppe ifrn dom andra
Och till sist blev tornet s hgt
Att dom dr upp och nere
Inte lngre frstod varandra
Och d rasade tornet samman
S det verkar som om det i varje tid och i
Alla sorters folk
Finns ngra som vill skapa pyramider
Dr dom sjlva sitter verst och har makten i sin hand
Medan dom som lever nedanfr lyder
Men om dom dr uppe i det bl
Inte lngre vill frst
Utan fraktar alla dom som ger dom mat
Ska pyramiderna till sist bli deras grav
Pirâmide de Quéops
Eu sou um dos que trabalham na pirâmide do Rei Quéops
E somos nós que suamos lá embaixo, aos pés dela
E a gente rala e se esforça pra não perder tempo
E é uma pena pra quem não cumpre a cota
Se alguém já veio aqui
Nunca mais vai ser livre
Se parar aqui, acaba na cova
Mas se o rei diz que é filho do sol
Atrás de quinze trancas duplas, atrás de quinze fechaduras
A riqueza se mantém nas salas do poder
Aqui não tem nada que ameace, aqui não tem nada que estrague
Aqui os pensamentos e os quartos são bem frios
E se alguém tiver que morrer
Ou alguns forem punidos
Tem outros que podem tomar as decisões
Aqui nunca se ouve gritos ou lamentos
Mas quando a noite se alonga
Costumamos cantar uma canção
Que aqueles que nos governam podem ouvir ao vento
Sobre um povo que viveu um dia
Que queria construir uma torre
Que chegasse até o céu
Mas quanto mais alto se ia
Mais eles se afastavam
De quem morava lá em cima dos outros
E no final a torre ficou tão alta
Que lá em cima e embaixo
Não conseguiam mais se entender
E a torre desabou
Parece que em cada época e em
Todos os tipos de povo
Sempre tem alguns que querem criar pirâmides
Onde eles mesmos estão lá em cima e têm o poder em suas mãos
Enquanto os que vivem embaixo obedecem
Mas se os que estão lá em cima no azul
Não quiserem mais entender
E só transportarem todos que lhes dão comida
As pirâmides acabarão sendo suas tumbas.