395px

Quarta Oração na Lua Morta

Mileth

Cuarta Pregaria na Lúa Morta

Prima morte, luar de xuno,
Danzas do xear plenilunio,
Almas que migran ó alén,
Beberaxe sacro de mel.
Altar de raíces en pedra,
Cantar do lume nas tebras,
Borralla que curas o mal
De aire do mortuorio expirar.

Lúa morta, fúnebre portal!
Ritos de negra cinza,
Elementos sen vida,
Dos cornos do cervo alado
Invoco ó portal sagrado
Lúa vella, bendice as mareas.
Lúa nova, molla a terra co teu tronar.
Crecente luar, mata o verme do famento.
E no minguar, silencia o lamento.

Condenada a ser devorada
Boca do lobo, eterna pousada,
Leito de guerreiros vencidos,
Ventre de bechos renacidos.
Morto o sol nas ardentes agullas,
En romaxe honramos á lúa,
Cantares á deusa branca,
Xaneiro troba a matanza.

Lúa vella, bendice as mareas.
Lúa nova, molla a terra co teu tronar.
Crecente luar, mata o verme do famento.
E no minguar, silencia o lamento
Lúa morta, fúnebre portal!
Sombras, ermo xerme,
Envolves en pel de serpe
O sexo que estéril dorme
Ata o luar crecente

Noite de morto plenilunio: Resurrección
Deusas do inverno infecundo: Reencarnación
Astro de cuarto crecente, raios do tolear,
Curuxa que dorme, semente de ervellas, veleno do namorar.
Na mentira dos cornos do cuarto minguar
Escoita o xaneiro, retorna a alma dos nosos guerreiros

Prima morte, luar de xuno,
Danzas do xear plenilunio,
Almas que migran ó alén,
Beberaxe sacro de mel.
Altar de raíces en pedra,
Cantar do lume nas tebras,
Borralla que curas o mal
De aire do mortuorio expirar

Condenada a ser devorada
Boca do lobo, eterna pousada,
Leito de guerreiros vencidos,
Ventre de bechos renacidos.
Morto o sol nas ardentes agullas,
En romaxe honramos á lúa,
Cantares á deusa branca,
Xaneiro troba a matanza.

Lúa morta!
Lúa vella, bendice as mareas.
Lúa nova, molla a terra co teu tronar.
Crecente luar, mata o verme do famento.
E no minguar, silencia o lamento

Quarta Oração na Lua Morta

Prima morte, luar de junho,
Danças do solstício de lua cheia,
Almas que migram pro além,
Bebida sagrada de mel.
Altar de raízes na pedra,
Canto do fogo nas trevas,
Borrasca que cura o mal
Do ar do mortuário expirar.

Lua morta, portal fúnebre!
Ritos de cinzas negras,
Elementos sem vida,
Dos chifres do cervo alado
Invoco o portal sagrado.
Lua velha, abençoa as marés.
Lua nova, molha a terra com teu trovão.
Crescente luar, mata o verme da fome.
E no minguar, silencia o lamento.

Condenada a ser devorada,
Boca do lobo, pousada eterna,
Leito de guerreiros vencidos,
Ventre de bichos renascidos.
Morto o sol nas ardentes agulhas,
Em romagem honramos a lua,
Cantos à deusa branca,
Janeiro traz a matança.

Lua velha, abençoa as marés.
Lua nova, molha a terra com teu trovão.
Crescente luar, mata o verme da fome.
E no minguar, silencia o lamento.
Lua morta, portal fúnebre!
Sombras, ermo germem,
Envolves em pele de serpente
O sexo que estéril dorme
Até o luar crescente.

Noite de morto plenilunio: Ressurreição.
Deusas do inverno infecundo: Reencarnação.
Astro de quarto crescente, raios do tolear,
Coruja que dorme, semente de ervilhas, veneno do amar.
Na mentira dos chifres do quarto minguar
Escuta o janeiro, retorna a alma dos nossos guerreiros.

Prima morte, luar de junho,
Danças do solstício de lua cheia,
Almas que migram pro além,
Bebida sagrada de mel.
Altar de raízes na pedra,
Canto do fogo nas trevas,
Borrasca que cura o mal
Do ar do mortuário expirar.

Condenada a ser devorada,
Boca do lobo, pousada eterna,
Leito de guerreiros vencidos,
Ventre de bichos renascidos.
Morto o sol nas ardentes agulhas,
Em romagem honramos a lua,
Cantos à deusa branca,
Janeiro traz a matança.

Lua morta!
Lua velha, abençoa as marés.
Lua nova, molha a terra com teu trovão.
Crescente luar, mata o verme da fome.
E no minguar, silencia o lamento.

Composição: