Z Rozmylan Przy niadani
Znowu œwit
Wyczerpana noc
Oczy gwiazd dawno zamkn¹³ wiatr
Przemywaj¹c twarz uciszam gwar jeszcze ciep³ych snów
Gesta mg³a kryje senny œwiat
Z nieba spad³ anio³ z twarz¹ sa
Stary most stoi tam gdzie sta³
Wychodze z domu i mówie sobi
¯e bedzie to ostatni dzieñ kiedy jestem
Pusty szept zala³ pusty park
Z Conversa na Manhã
Mais uma aurora
Noite cansada
Os olhos das estrelas já se fecharam com o vento
Lavando o rosto, calo o barulho dos sonhos ainda quentes
Uma densa névoa esconde o mundo sonolento
Um anjo caiu do céu com um rosto de saudade
A velha ponte ainda está onde sempre esteve
Saio de casa e digo pra mim mesmo
Que será o último dia que estou aqui
Um sussurro vazio inundou o parque deserto