395px

Nada Mais

Natalia Kukulska

Już Nic

Kiedy noc zapomina ubrać się
Zapatrzeni w niebo widzą jej
Na guzikach gwiazd bezradne palce
Jeśli dzień nie przyniesie dobrych słów
Zaplątanych w ziemi milion głów
Poutyka gliną suche oczy
A ja uciszona tulę cię
Wszystko w nas ukryte jest

Nie nie rozdzieli już nic
Serc naszych dzwonników niepokornych
Nie nie rozdzieli już nic
Dusz w każdym królestwie tak samotnych

Jeśli sam nie odgadłeś dotąd się
Nie zrozumie nikt co w tobie jest
Tajemnicy strzegą głośne słowa
Zgubionego cienia dotknie cień
Zawiązuję oczy chwili tej
Coraz mniej powietrza między nami
A ja
Kołysana tobą tak
Jedno tylko teraz już wiem

Nie nie rozdzieli już nic
Serc naszych dzwonników niepokornych
Nie nie rozdzieli już nic
Dusz w każdym królestwie tak samotnych

Nada Mais

Quando a noite esquece de se vestir
Ficamos olhando pro céu, vendo ela
Nos botões das estrelas, dedos perdidos
Se o dia não trouxer boas palavras
Emaranhadas na terra, milhões de cabeças
Secas, olhos de barro
E eu, em silêncio, te abraço
Tudo em nós está escondido

Não, nada mais vai nos separar
Os sinos dos nossos corações rebeldes
Não, nada mais vai nos separar
Almas tão solitárias em cada reino

Se você ainda não conseguiu decifrar
Ninguém vai entender o que há em você
Palavras barulhentas guardam segredos
A sombra perdida vai te tocar
Amarrando os olhos neste momento
Cada vez menos ar entre nós
E eu
Te embalo assim
Só uma coisa eu já sei

Não, nada mais vai nos separar
Os sinos dos nossos corações rebeldes
Não, nada mais vai nos separar
Almas tão solitárias em cada reino

Composição: