Ved Fjell I Vinterblaest
Gtilt lufkar dei foerfte puft av vinterftorm
Fraa havet kjem den med fidende
Samle tre lnttar paa lokkande vindfuf
Ulet fom jagar etter alt liv
Gnoe leikar lett over vidda
Bak fkner forvinn fol
Gtilt
Hoenr doedenf puft
Bindenf fifte aandedrag
Foer ftormen tek fatt
Bed fjellfot kan ein fkue
Snocen fom danfar i endelauf kvit
virveldanf
Fuglen fknt hugg mol vind
Redd og fkremt
Kor han bakfar tugt med ftormen
Kor han vonlauft fkjelv
Dei ftore gamle tre vaiar i vindkaft
Daud toft tre fell over ende
Gom ein kald knivfegg
Riffar vinden fine fpor inn i berg
Fram til fol enn ein gong
Smng over fjell
I kvar tid fom helft no
Fell eg inn i kvit foevn
Gol kan ikkje berge meg
Til det kjem ho for feint
Ein kald og ftri fjellvind du var
Til eit moerkt berg fplintra di kraft
Ro fmnj du langf berg
Ein broten vind
Go doenr du bort, fo doenr du ut
Nos Montes Sob a Tempestade de Inverno
Gritando, o vento sopra forte na tempestade de inverno
Do mar vem com fúria
Reúne árvores em um vento sedutor
Uivando, a fera persegue toda vida
Algo brinca leve sobre a planície
Atrás, sombras desaparecem
Gritando
Soprando a morte
A respiração se torna pesada
Antes que a tempestade comece
Na base da montanha, pode-se ver
A neve se acumulando em um manto branco
Girando
O pássaro se esconde, cortando o vento
Assustado e temeroso
Como ele se esconde da tempestade
Como ele espera por um abrigo
As grandes árvores antigas balançam na força do vento
Árvores mortas caem por terra
Como uma lâmina fria de faca
O vento arranha a pele fina nas rochas
Até que o povo cante mais uma vez
Sobre as montanhas
Em cada momento que passa agora
Eu caio em um sono branco
O sol não pode me salvar
Até que ele venha para me encontrar
Um vento frio e feroz, você era
Para uma montanha escura, sua força se dissipou
Silêncio, você se afastou da montanha
Um vento quebrado
Você vai embora, então você se vai.