De Oude Vrouw
De koffe pruttelt op het theelichtje
En ze bladert in haar plaatjesboek
Ze is niet alleen, de oude vrouw
Meneer Parkinson is op bezoek
Ze kan nog lezen in haar boek
Omdat haar handen net zo trillen als haar hoofd
Ze heeft geen pijn, het oude mens
Meneer Reuma is tijdelijk verdoofd
Op het buffet leunt een vergeeld portret
Tegen een oude kaarsenstandaard aan
Het is de foto van haar man
Die met een vrouw die Kanker heet is meegegaan
Ze sluit het boek, ze heeft het uit
En ze laat de handen rusten in de schoot
Ze verwacht bezoek, die oude vrouw
Laat haar niet wachten, meneer de Dood
A Velha Senhora
O café borbulha na vela
E ela folheia seu álbum de fotos
Ela não está sozinha, a velha senhora
O senhor Parkinson veio fazer uma visita
Ela ainda consegue ler seu livro
Porque suas mãos tremem tanto quanto sua cabeça
Ela não sente dor, a velha senhora
O senhor Reumatismo está temporariamente anestesiado
Em cima do aparador, um retrato amarelado
Apoiado em um velho castiçal
É a foto de seu marido
Que foi embora com uma mulher chamada Câncer
Ela fecha o livro, já terminou
E deixa as mãos descansando no colo
Ela espera visita, a velha senhora
Não a faça esperar, senhor Morte