De Vlinder En Be Bloem
Ik wil u het verhaal vertellen
Van de vlinder en de bloem
Want de bloem, die kon niet spreken
En de vlinder zei: zoem, zoem
Al weken stond ons bloempje
In haar bed in het plantsoen
Het voelde zich zo eenzaam
Maar het kon er niets aan doen
Het had geen stem om 'nee' te zeggen
Dat het eenzaam was
En geen arm om mee te wenken
"Kom bij mij, hier tussen het gras"
Op een dag kwam er een vlinder
En u weet wat vlinders doen
Beetje vliegen, beetje kijken
Wat er te koop is in het plantsoen
En de bloem, ze zag de vlinder
Wilde roepen: "Kom bij mij"
Maar een bloem, die kan niet spreken
Dus, de vlinder vloog voorbij
De vlinder was wat moe geworden
Van dat vliegen in het plantsoen
Toen ging hij even rusten
Ach, u weet wat vlinders doen
Op het topje van een grasspriet
Keek hij in het wilde weg in het rond
Tot hij daar opeens de bloem zag
Die er mooi te wezen stond
De vlinder kon zich niet beheersen
Ach, u weet wat vlinders doen
Hij fladderde naar de bloem toe
Lipjes tuitend voor een zoen
Hij daalde teder in haar kelk af
Zei: "Ik weet niet wat ik ruik"
De bloem kon haar gemoed niet luchten
Maar dacht: ik heb een vlinder in mijn buik
Doch, een vlinder hoeft geen woorden
Ach, u weet hoe vlinders zijn
Hij zoemde: "Bij jou wil ik blijven
O, mijn bloeme mijn
Ik zal je meeldraden vertroetelen
Tot dit bed is volgepropt"
De bloem, die hem nog als rups gekend had
Dacht: hij heeft zich leuk ontpopt
Eeuwig geluk scheen hen beschoren
In het eenvoudige plantsoen
Maar het verhaal zal triest verlopen
Want u weet wat bloemen doen
Toen het avond was geworden
En de bloem zich sloot
Kneep ze met haar sterke kelkje
De tere vlinder dood
Een traan rolde langs haar stengel
Maar er was niets meer aan te doen
En vanaf die trieste avond
Weten de vlinders in het plantsoen
Je moet van bloemen houden
Zolang het dag zal zijn
Maar des avonds moet je weggaan
Anders knijpen ze je fijn
A Borboleta e a Flor
Eu quero te contar a história
Da borboleta e da flor
Pois a flor não podia falar
E a borboleta dizia: zum, zum
Há semanas nossa florzinha
Estava em sua cama no jardim
Se sentia tão sozinha
Mas não podia fazer nada, enfim
Não tinha voz pra dizer 'não'
Que estava só
E nenhum braço pra acenar
"Vem pra cá, aqui entre a grama"
Um dia apareceu uma borboleta
E você sabe o que as borboletas fazem
Um pouco de voo, um pouco de olhar
O que tem de bom no jardim
E a flor, ela viu a borboleta
Quis gritar: "Vem pra cá"
Mas uma flor não pode falar
Então, a borboleta passou
A borboleta estava um pouco cansada
De voar pelo jardim
Então decidiu descansar
Ah, você sabe o que as borboletas fazem
No topo de uma folha de grama
Olhou ao redor, sem destino
Até que de repente viu a flor
Que estava linda ali, em pé
A borboleta não conseguiu se conter
Ah, você sabe como são as borboletas
Ela flutuou em direção à flor
Lábios fazendo bico pra um beijo
Desceu suavemente em seu cálice
Disse: "Não sei o que estou sentindo"
A flor não pôde expressar seu coração
Mas pensou: tenho uma borboleta na barriga
Mas uma borboleta não precisa de palavras
Ah, você sabe como são as borboletas
Ela zumbiu: "Quero ficar com você
Oh, minha flor, minha
Vou acariciar seus estames
Até que essa cama esteja cheia"
A flor, que o conhecia como lagarta
Pensou: ele se transformou bem
Felicidade eterna parecia ser o destino deles
No simples jardim
Mas a história vai ter um final triste
Pois você sabe o que as flores fazem
Quando a noite chegou
E a flor se fechou
Ela apertou com seu cálice forte
A delicada borboleta até a morte
Uma lágrima rolou pelo seu caule
Mas não havia mais o que fazer
E desde aquela noite triste
As borboletas no jardim sabem
Você deve amar as flores
Enquanto for dia
Mas à noite você deve ir embora
Caso contrário, elas te esmagam.