395px

O Errante

Neerlands Hoop

De zwerver

Jarenlang had hij gezworven
Daar waar de wind hem bracht
Hij was tot op de draad bedorven
Geen wet of hij had haar verkracht
Hij dronk meestal van een ander
De een of andere jenever
Om dan tot slot als dank
Te kotsen op de gever

Maar al was hij dan een loeder
Met een vuile vinger na te wijzen
Hij hield nog van zijn moeder
En dat was in hem te prijzen

Zelfs heilsoldaten spraken schande
Maar dat hielp geen zier
Hem legde je niet aan contrabande
Met een spreuk uit een brevier
Hij sliep meestal bij een ander
Kwam zonder woorden tot daden
Liet dan tot slot als dank
Een kind, de luis, de maden

Je kunt op dat slag gaan schelden
Ze met een vuile vinger na staan wijzen
In de oorlog zijn het helden
En dat is in ze te prijzen

Hij stierf zoals hij leefde
Zijn laatste adem was een vloek
Waarvan de aarde beefde
Tot in de verste hoek
Hij werd begraven bij een ander
Die werd verzocht wat op te schuiven
Die kreeg daarvoor als dank
Bezoeken van de duivel

In zijn zerk wist men te kerven
Kijk hier, levende wijzen
Hier wist een man te sterven
En dat was in hem te prijzen

O Errante

Por anos ele vagou
Pra onde o vento o levou
Ele estava até o osso podre
Não se sabe se ele a estuprou
Ele bebia sempre de outro
Um uísque qualquer
E então, pra finalizar
Vomitar sobre quem deu

Mas mesmo sendo um vagabundo
Com um dedo sujo pra apontar
Ele ainda amava a mãe
E isso era de se admirar

Até os soldados da salvação falavam mal
Mas isso não adiantava nada
Não se pode pegar ele na contrabando
Com um feitiço de um breviário
Ele dormia sempre com outra
Agia sem dizer uma palavra
E então, pra finalizar
Deixava um filho, a piolho, as larvas

Você pode começar a xingar
Apontando com um dedo sujo
Na guerra eles são heróis
E isso é de se admirar

Ele morreu como viveu
Seu último suspiro foi uma maldição
Que fez a terra tremer
Até o canto mais distante
Ele foi enterrado com outro
Que foi pedido pra se afastar
E recebeu como agradecimento
Visitas do diabo

Na sua lápide, souberam gravar
Olha aqui, sábios vivos
Aqui um homem soube morrer
E isso era de se admirar