Er Is Hoop
Er was een man die niet langer God ontkende
Hij dacht: als ik in Hem geloof dan moet Hij er wel zijn
"Er is hog hoop", riep hij dwars door de ellende
Zoiets als water drinken, en denken: heerlijk, wijn
Het was in een tijd dat de verwarring groot was
De dreiging van de bom haalde de pit eruit
Je zou, als leek, geneigd zijn te denken dat God dood was
Een gat in de markt dus voor een positief geluid
De man riep: "Kom, ik ken de weg, de waarheid en het leven
Als je erkent dat je een zondaar bent
Moet je mij je vertrouwen geven
Krijg ik een c-omroep en een zetel in het parlement"
Hij zag zichzelf al zitten in de hemel
Zij het op gepaste afstand van Zijn Vaders troon
Hij dacht: als God mijn vader is, wat ik aan mag nemen
Moet ik een halfbroer wezen van Gods zoon
En hoewel er velen zeiden dat die vent getikt was
Erkenden anderen hem onherroepelijk als hun Heer
Hij riep dat alles voorbeschikt was
En keek dientengevolge niet goed uit in het verkeer
Zo kwam hij onverwachts op een kruispunt om het leven
Daar hebben zijn discipelen drie dagen devoot gewacht
Zij hebben hem zelfs een vierde dag de kans gegeven
En hem toen naar het crematorium gebracht
Daar was het of God zelf zich met de plechtigheid bemoeide
De schoorsteen wou niet trekken en de rook sloeg neer
Zo stikte gans de achterban, terwijl hun Heer verschroeide
Er is nog hoop; dat zie je dan maar weer
Há Esperança
Havia um homem que não negava mais a Deus
Ele pensou: se eu acreditar Nele, então Ele deve existir
"Há esperança sim", ele gritou em meio à tristeza
Algo como beber água e pensar: que delícia, vinho
Era uma época em que a confusão era grande
A ameaça da bomba tirou a adrenalina
Você, como leigo, poderia achar que Deus estava morto
Uma oportunidade para uma voz positiva
O homem gritou: "Vem, eu conheço o caminho, a verdade e a vida
Se você reconhecer que é um pecador
Deve me dar sua confiança
Assim eu consigo uma transmissão e uma cadeira no parlamento"
Ele já se via sentado no céu
Ainda que a uma distância respeitável do trono do Pai
Ele pensou: se Deus é meu pai, o que eu posso aceitar
Devo ser meio-irmão do filho de Deus
E embora muitos dissessem que o cara era maluco
Outros o reconheciam inegavelmente como seu Senhor
Ele clamou que tudo estava predestinado
E, por isso, não prestava atenção no trânsito
Assim, ele chegou inesperadamente a um cruzamento da vida
Lá, seus discípulos esperaram três dias devotamente
Eles até deram a ele um quarto dia de chance
E então o levaram para o crematório
Lá parecia que Deus mesmo se metia na cerimônia
A chaminé não funcionava e a fumaça descia
Assim, toda a sua base sufocou, enquanto seu Senhor queimava
Ainda há esperança; isso você pode ver novamente.