Kunst- En Vliegwerk
In de kunstmaan zitten
Met een kunstbloem in je haar
Zij heeft wel de pil genomen
Dus we lopen geen gevaar
Want je kunsthart mag niet breken
Transplantaties zijn te duur
Ik geef jou een glazen knipoog
Warm je aan mijn koude vuur
Ga niet weg van je balkon
Blijf zitten waar je zit
Wereld zonder hoogtezon
Openbaar kunstbezit
Herkauw wat je niet verzon
Spuug uit die pit
Wereld onder hoogtezon
Openbaar kunstbezit
Op het plastic tafellaken
Staat het kunstvlees klaargezet
Maar de roestvrij stalen messen
Dromen nog van paardenvet
Want je kunstmaag mag niet zweren
Pas op dat je niet stikt
Jij zult niet de eerste wezen
Die zich in de kunst verslikt
Spring een gat in de kunstlucht
Snuif de spuitbus dennegeur
Op je rode appelwangen
After-shave max factor kleur
Want je kunstlong mag niet lekken
Denk daaraan als je weer zucht
Probeer je leven maar te rekken
In je zelfbesmette lucht
Maar, het bloed zal blijven stromen
Waar het eigenlijk niet kan gaan
De wind zal spelen met de bomen
Die nog in de aarde staan
Golven zullen rotsen splijten
Om zand te brengen aan het strand
De mens zal de atomen splijten
En zijn eigen kunstverstand
Arte e Voo
Na lua de arte sentados
Com uma flor de plástico no cabelo
Ela tomou a pílula, então
Não corremos perigo, não
Pois seu coração de mentira não pode quebrar
Transplantes são muito caros
Te dou um winks de vidro
Aqueça-se com meu fogo frio
Não saia da sua varanda
Fique onde você está
Mundo sem sol alto
Propriedade pública de arte
Mastigue o que você não inventou
Cuspindo essa semente
Mundo sob sol alto
Propriedade pública de arte
Na toalha de plástico
Está a carne de arte preparada
Mas as facas de aço inox
Ainda sonham com gordura de cavalo
Pois seu estômago de mentira não pode jurar
Cuidado para não engasgar
Você não será a primeira
A se engasgar com a arte
Salte um buraco no ar da arte
Cheire o spray de pinho
Nas suas bochechas vermelhas
After-shave cor max factor
Pois seu pulmão de mentira não pode vazar
Pense nisso quando suspirar
Tente esticar sua vida
No seu ar auto-contaminado
Mas o sangue continuará a fluir
Onde na verdade não deveria ir
O vento brincará com as árvores
Que ainda estão na terra
Ondas vão rachar rochas
Para trazer areia à praia
O homem vai dividir os átomos
E sua própria inteligência artística