395px

Nocturno

Nelleke Burg

Nocturne

We stonden zacht te praten
Aan 't kantje van de sloot
De avond was zo wonderstil
De bomen leken dood
Hij zei dat hij nu trouwen ging
Met een, hier ver vandaan
We moesten bei verstandig zijn
En van elkander gaan
En z'n stem klonk o zo zacht
In de nacht, in de nacht

Ik kon hem niet veel zeggen
Aan 't kantje van de sloot
De tranen kropen in m'n keel
M'n lippen leken dood
Hij praatte veel van standsverschil
Van drang van vaderszij
En dat er wel een ander kwam
Die beter was dan hij
En ik lachtte o zo zacht
In de nacht, in de nacht

We stonden stil te praten
Aan 't kantje van de sloot
Ik zag het aan z'n ogen wel
Z'n liefde die was dood
Eens bracht'ie met z'n sterke blik
Mij rust en warmt' en licht
Nu dwaalde met een aarzeling
Z'n oog langs m'n gezicht
En z'n stem klonk o zo zacht
In de nacht, in de nacht

Ik kon geen tranen vinden
Aan 't kantje van de sloot
De nacht was bleek en wonderstil
De bomen leken dood
Hij heeft mij zacht de hand gestreeld
En keek me ernstig aan
Toen zei 'ie: "kom, wees sterk, m'n kind"
En zo liet hij me staan
En ik hoorde nog z'n stap
O zo zacht, in de nacht

Nocturno

Nós estávamos conversando baixinho
À beira do córrego
A noite estava tão silenciosa
As árvores pareciam mortas
Ele disse que ia se casar
Com uma, bem longe daqui
Precisávamos ser sensatos
E nos afastar um do outro
E sua voz soava tão suave
Na noite, na noite

Eu não consegui dizer muito
À beira do córrego
As lágrimas subiam na minha garganta
Meus lábios pareciam mortos
Ele falava muito sobre diferenças sociais
Sobre a pressão dos pais
E que viria alguém melhor
Que ele, que era bem melhor
E eu ri tão suavemente
Na noite, na noite

Nós estávamos parados conversando
À beira do córrego
Eu via nos olhos dele
Que seu amor tinha morrido
Uma vez, com seu olhar forte
Ele me trouxe paz, calor e luz
Agora hesitante, ele desviava
O olhar do meu rosto
E sua voz soava tão suave
Na noite, na noite

Eu não consegui encontrar lágrimas
À beira do córrego
A noite estava pálida e silenciosa
As árvores pareciam mortas
Ele me acariciou a mão suavemente
E me olhou sério
Então ele disse: "vem, seja forte, meu filho"
E assim ele me deixou ali
E eu ainda ouvi seu passo
Tão suave, na noite

Composição: