Die gaan uit elkaar
't Kind speelt met haar eten
De man speelt met zijn glas
De vrouw met haar gedachten
Ver van het terras
Ik zie geen ruzie
Ik zie geen leugen
Ik zie misschien alleen wat ergernis
Over iets wat zij gebruikt heeft
Maar dat nu zou moeten staan
En dat hij dat ene truitje
In de droger heeft gedaan
Voor vrienden en bekenden
Is 't zonneklaar
Dit duurt misschien een jaar of zes
Maar die gaan uit elkaar
Nog twee jaar van ontkennen
Van misschien maar weer studeren
Van misschien een ander huis
Of nog maar een kind proberen
In z'n eentje op vakantie
Elkaar een tijd niet zien
Zij wil een kinderboek gaan schrijven
Of een echte baan misschien
Nog twee jaar een laatste poging
Van delen in verdriet
Maar als er eentje vreemd gaat
Zegt hij of zij 't niet
En dan nog twee jaar pijn doen
Door onverschilligheid
Nachtenlange stiltes
Het duurt een eeuwigheid
Er zit een man en vrouw met kind
Op het terras in 't vroege voorjaar
Het duurt misschien een jaar of zes
Maar die gaan uit elkaar
En waarom ik zo zeker ben
Omdat ik mezelf herken
Een jaar of zes geleden
Zat ik op dat terras
En speelde met m'n glas
Eles vão se separar
'A criança brinca com a comida
O homem brinca com seu copo
A mulher com seus pensamentos
Longe do terraço
Não vejo briga
Não vejo mentira
Talvez só veja um pouco de irritação
Sobre algo que ela usou
Mas que agora deveria estar
E que ele colocou aquela blusinha
Na secadora
Para amigos e conhecidos
É bem claro
Isso pode durar uns seis anos
Mas eles vão se separar
Mais dois anos de negação
De talvez estudar de novo
De talvez uma casa nova
Ou tentar ter mais um filho
Sozinho de férias
Sem se ver por um tempo
Ela quer escrever um livro infantil
Ou talvez um emprego de verdade
Mais dois anos, uma última tentativa
De compartilhar a dor
Mas se um deles trai
Diz que não
E então mais dois anos de sofrimento
Por indiferença
Silêncios longos
Isso dura uma eternidade
Tem um homem e uma mulher com uma criança
No terraço no início da primavera
Isso pode durar uns seis anos
Mas eles vão se separar
E por que estou tão certo
Porque me reconheço
Uns seis anos atrás
Eu estava naquele terraço
E brincava com meu copo