395px

Nada Menos

Niet uit het raam

Niet minder

Wat mooi dat ik moest lachen
Om alles wat je zei
Soms keken we alleen maar
En dan huilden wij
Dat ik je altijd wilde horen
Je nooit genoeg kon zien
Dat ik wist dat je altijd aan me dacht

Ken je nog de plaatsen
In de auto, in het bos
Zo dicht bij elkaar
We lieten nooit meer los

Dat gevoel van altijd vrijen
Van al die gretigheid
Alles is hetzelfde, maar wat zijn we nu dan kwijt

Het is niet meer zoals het was
Of maakt het jou niet uit
Wat ik ook beweer
Is het weg, is het anders
Is het minder, is het meer

Het niet meer kunnen eten
Misselijk van geluk
En het zeker weten
Dit gaat nooit meer stuk

Dat je me honderd brieven schreef
En ik er honderd terug
Een man, een vrouw, ik kan niet zonder jou

Het is niet meer zoals het was
Of maakt het jou niet uit
Wat ik ook beweer
Is het weg, is het anders
Is het minder, is het meer

Nada Menos

Que lindo que eu precisei rir
De tudo que você disse
Às vezes só olhávamos
E então chorávamos
Que eu sempre quis te ouvir
Nunca era o suficiente te ver
Que eu sabia que você sempre pensava em mim

Você ainda lembra dos lugares
No carro, na floresta
Tão perto um do outro
Nunca mais nos soltamos

Aquela sensação de sempre transar
De toda aquela vontade
Tudo é igual, mas o que perdemos agora?

Não é mais como era
Ou isso não te importa?
O que eu disser
Está perdido, está diferente
Está menos, está mais

Não conseguir mais comer
Enjoado de felicidade
E ter certeza
Isso nunca vai acabar

Que você me escreveu cem cartas
E eu te respondi cem
Um homem, uma mulher, eu não consigo viver sem você

Não é mais como era
Ou isso não te importa?
O que eu disser
Está perdido, está diferente
Está menos, está mais