'A Canzone 'E Tonino
Tonino m'aspettava
'ncopp''a lambretta rossa
'na sigaretta le pazziava 'ncopp''o musso.
E fuievemo 'nzieme
a cercà jurnate nove
e lassà 'o niente ca ce steva addò sta ancora.
Tonino nun sapeva
ca sott'a faccia eramo nire
e quanno m'abbracciava
teneva 'e braccia sincere.
Tonino faticava,
nun era stato maie creaturo
e nun parlava maie d'ammore cu nisciuno.
'Nu juorno se 'ncantaie
'nnanz na vocca 'e fuoco,
fuie chello fuoco
c'ho stutaie a poco a poco.
Tonino se beveva
ogni buscia ca senteva,
quanno perdeva 'o core
se squagliava comm'a neve.
E cantava cu mme
na canzone d'ammore
pe saglì e poi cadè
pe tuccà l'illusione
nun vuleva sapè
cherè 'o tuorto o 'a ragione
cancellava 'e pecchè
e ce scriveva passione.
Tonino se spusaie
sotto 'na pioggia 'e ciure,
dicette sì
a chi se l'aveva già vennuto.
E quanno se truvaie
'nnanz 'e parole cchiù scure
pigliaie 'o curaggio
e se vuttaie 'ncuoll''a paura.
Tonino nun sapeva
(nun 'o sapeva)
ca vita soia era breve,
guardava cchiù luntano
vedeva 'o sole pure 'a sera.
E cantava cu mme
na canzone d'ammore
pe fuì e poi cadè
pe tuccà l'illusione
nun vuleva sapè
cherè 'o tuorto o 'a ragione
cancellava 'e pecchè
e ce scriveva passione.
A Canção do Tonino
Tonino me esperava
em cima da lambretta vermelha
um cigarro queimava em cima do lábio.
E fugimos juntos
pra buscar novos dias
e deixar o nada que ainda está onde está.
Tonino não sabia
que por baixo da pele éramos negros
e quando me abraçava
abraçava com sinceridade.
Tonino trabalhava,
nunca tinha sido um ser humano
e nunca falava de amor com ninguém.
Um dia ele se encantou
na frente de uma boca de fogo,
fugiu daquele fogo
e eu apaguei aos poucos.
Tonino bebia
toda dor que sentia,
quando perdia o coração
se derretia como neve.
E cantava comigo
a canção de amor
pra subir e depois cair
pra tocar a ilusão
não queria saber
se era o erro ou a razão
apagava os porquês
e escrevia paixão.
Tonino se casou
sob uma chuva de flores,
disse sim
a quem já tinha vendido.
E quando se encontrou
na frente das palavras mais escuras
tomou coragem
e se jogou contra o medo.
Tonino não sabia
(não sabia)
que sua vida era breve,
olhava mais longe
via o sol até à noite.
E cantava comigo
a canção de amor
pra fugir e depois cair
pra tocar a ilusão
não queria saber
se era o erro ou a razão
apagava os porquês
e escrevia paixão.