395px

Pedro Milonga

Norberto Accoroni

Pedro Milonga

Me llamo pedro milonga
Y me quiero presentar,
Yo he vivido en el suburbio
Abrazado en fango turbio
De mi querida ciudad.
Mi padre ha sido un gran tango
Y mi madre el arrabal,
Nací con flauta y guitarra,
Me llevaron de la mano
Los fuelles de arolas y pacho
Y entre milongas y farras
Me dieron pinta y compás.

Amigos aquí me tienen
Vengo peinando cincuenta,
Y en esta noche de fiesta
Un gotán pido a la orquesta,
Quiero evocar mi pasado
Estuve un tiempo retirado
Sin poder gastar los pisos,
Y por culpa de amoríos
Casi me olvido el oficio
Que el viejo me había enseñado.

Claudicó mi carazón
Y también mi sentimiento
Pero de nuevo aquí estoy
Me alejé de todo eso,
Prefiero el tango a los besos
Que el tango siempre es derecho
Y es la suprema ilusión
Que se ha metido en mi pecho,
Un fuelle que así rezonga,
Me llamo pedro milonga
Y pongo al bailar
Mi cien por cien de compás.

Pedro Milonga

Me chamo Pedro Milonga
E quero me apresentar,
Eu vivi na quebrada
Abraçado no barro turvo
Da minha querida cidade.
Meu pai foi um grande tango
E minha mãe, o arrabal,
Nasci com flauta e guitarra,
Fui levado pela mão
Dos acordes de Arolas e Pacho
E entre milongas e farras
Ganhei estilo e compasso.

Amigos, aqui estou
Vindo com cinquenta na cabeça,
E nesta noite de festa
Um gotán peço pra orquestra,
Quero relembrar meu passado
Fiquei um tempo afastado
Sem poder gastar os sapatos,
E por causa de amores
Quase esqueci o ofício
Que o velho me ensinou.

Meu coração vacilou
E também meu sentimento
Mas de novo aqui estou
Me afastei de tudo isso,
Prefiro o tango aos beijos
Que o tango sempre é reto
E é a suprema ilusão
Que se meteu no meu peito,
Um fole que assim ressoa,
Me chamo Pedro Milonga
E dou ao dançar
Meu cem por cento de compasso.

Composição: Norberto Accoroni