Bekning
Heimleg vandring draga på fote
Ført av kulde sakn og lyst
Vinden gir hardt på mitt kinn
Rive kaldt, kvast og kjært
Da e no sånn eg vil ha da
Da e no sånn eg vil leva
Min vind som meg aldri svike
Han røska og riv
Da e inga sjel i mitt åsyn
På knausn her kvila eg
Eg famna meg sjølv frå frostbete
Da bekna grådig på
Svøpt inn i fråverande ljos
La mi eiga røynda rå
Frå falske flire flekka kvasse tanngard
Snødn dansa i vestlandets takt
Vis meg hårets vals med den dalande kulde
Staut står eg her og speida einsam men aldri var eg i betre lag
Friskt lokta sjødn, gjev du meg behag
Kvite toppa kler bølgjeslajo store
Kun gal mann på fjorden, slek so du herja i kveld
Lys blenkja på hi si tå vikjo
Falske stjerna frå ein tobeina pest
Da ser nestn fint ut herifrå
Men da e no avstandn so vinne mest
Lamento
Caminhada secreta arrasta os pés
Levado pelo frio, saudade e desejo
O vento bate forte na minha face
Rasga frio, agudo e querido
É assim que eu quero, é assim que eu quero viver
É assim que eu quero, é assim que eu quero viver
Meu vento que nunca me trai
Ele arranca e rasga
Não há alma no meu rosto
Aqui na pedra eu descanso
Eu me abracei do frio
Então lamento com avareza
Envolto em luz ausente
Deixei minha própria realidade crua
Das risadas falsas, manchadas de dentes afiados
A neve dança ao ritmo do oeste
Mostre-me a valsa do cabelo com o frio que desce
Firme estou aqui, observando sozinho, mas nunca estive em melhor companhia
O cheiro fresco da neve, me dá prazer
Picos brancos vestem as grandes ondas
Só um homem louco no fiorde, como você devastou esta noite
Luz brilha do outro lado da baía
Estrela falsa de uma praga bípede
Aqui parece quase bonito
Mas a distância é tão grande que quase se perde.