Guda Baten Erdian
Guda baten erdian
naiz aurkitzen.
Ene eskuan daramadan ezpata
landarik landa dut eraman.
Odolak du etsai nire gorputza
lokatzean dira hondoratu ene abarkak,
milaka gudari hausarten gorpuek
mendietan datzate.
Lepo moztuak,
beso moztuak,
zango moztuak,
odol artean aieneak...
Oh! Mari, Euskal Herriko mendi, baso, ibai,
aska nazazue!
Iluntasunezko zuloaren hatzaparretatik atera nazazue
borrokatu nadin!
ene heriotza eman ezkero
alperrik ez daiten izan.
Nire azkena gertu dago, baina arren!
ene herriaren garra ez dadila itzali.
Guerra no Meio do Caminho
Guerra no meio do caminho
é onde eu me encontro.
A espada que carrego na mão
me leva por onde eu andar.
O sangue é o inimigo do meu corpo
quando a lama afunda minhas botas,
milhares de guerreiros caídos
vêm das montanhas.
Pescoços cortados,
braços decepados,
pernas mutiladas,
gemidos entre o sangue...
Oh! Mari, montanhas, florestas, rios do País Basco,
libertem-me!
Tirem-me das garras do buraco escuro
para que eu possa lutar!
se me derem a morte
que não seja em vão.
Minha última hora se aproxima, mas por favor!
que o grito do meu povo não se apague.