395px

As Sombras da Morte

Numen

Oinazearen Itzalak

Hezurrak gogortzen dizkidan
Gela ilun eta hotz honen barruan
Bakarrik naiz sentitzen
Ispirituek naute baztertu
Eta jada nire eskuen majiak
Ez du erantzunik aurkitzen.

Heriotzaren atarian
Iritsi da nire azkena
Enparantzaren erdian
Sua nire zai.

Gar eta txinpartek haiekana deitzen naute.
Irainek eta oihuek ez dute gupidarik
Nire oinazean,
Badator sua soinekoan gora,
Ilea erreaz,
Kixkaliaz azala
Lurrak irentsi nazala.

Ispirituak zatozte,
Zatozte nigana!
Zuenganako maitasuna mintzo zaizue,
Indar ahaltsu bat nabari dut
Ene barnean.

Jaun Beltza da
Deika ari zaidana
Hegaka nabil haidean
Betiko askatasun betean.

As Sombras da Morte

Os ossos estão se endurecendo
Dentro dessa sala escura e fria
Me sinto sozinho
Os espíritos me rejeitam
E já as magias das minhas mãos
Não encontram resposta.

Na porta da morte
Chegou meu fim
No meio da praça
O fogo me espera.

Os garotos e os bêbados me chamam.
As risadas e os gritos não têm piedade
Na minha dor,
O fogo vem subindo pelo vestido,
Queimando o cabelo,
Arranhando a pele
Que a terra me engula.

Espíritos, venham,
Venham até mim!
O amor por vocês fala alto,
Sinto uma força poderosa
Dentro de mim.

É o Senhor Negro
Que está me chamando
Estou voando na estrada
Em busca da liberdade eterna.

Composição: