Vijftig Piek Ellende
Een speelbal van een traditie, die hij niet als de zijne ziet.
Maar de jongens kijken naar hem op, dus nee zeggen kan hij niet.
Hij trekt zijn vrolijkste gezicht en slaat zich er door heen.
En alles wat hierna gebeurt is zijn eigen schuld.
Ze lopen naar een vage tent waar hij anders nooit komt.
Het is eenoog maar toch platvloers, dat neemt hij maar voor lief.
De meisjes tonen wat ze hebben aan Kors, Bob, Rick en Rien.
De stoeren onder hen doen net, alsof ze nooit iets anders zien.
Vijftig piek ellende zegt een man die beter weet.
Hij wil er graag van af zijn, van het geschreeuw en het gefeest.
Vijftig piek ellende zegt een man die beter weet.
Morgen zal hij moeten liegen, iets wat hij nooit eerder deed.
Een danseres loopt naar benee. Ze ziet direct waar ze moet zijn.
Hij zit zich hevig te generen, omdat het toch iets met hem doet.
Het is feest en de mannen schreeuwen, houdt je hand niet op je knip.
Hij kijkt als een boer met kiespijn en stopt zijn centen in haar slip.
Hier heb je vijftig piek ellende zegt een man die beter weet.
Maar hij wil er nu van af zijn, van het geschreeuw en het gefeest.
Vijftig piek ellende zegt een man die beter weet.
Morgen zal hij moeten liegen, iets wat hij nooit eerder deed.
De roodverlichte dame lacht, op haar kruk vanachter glas.
Ze flirt en wenkt, naar eenzaamheid, gehuld in regenjas.
Naar jonge jongens, zoekend naar wat heldendom.
Maar er is er 1 en die lacht niet, want morgen is hij bruidegom.
Dronken ogen kijken hem aan, ben jij nou toch een vent.
Dat zou hij toch wel moeten weten, zolang als hij me kent.
Maar Kors is liever heer dan kerel, zeker deze nacht.
Want er is iemand die hem lief heeft, die dit niet van hem verwacht.
Cinquenta Contos de Encrenca
Um joguete de uma tradição, que ele não vê como sua.
Mas os caras olham pra ele, então não pode dizer não.
Ele faz a melhor cara e vai levando na boa.
E tudo que acontece depois é culpa dele mesmo.
Eles vão pra uma tenda estranha onde ele nunca aparece.
É um lugar esquisito, mas ele aceita numa boa.
As meninas mostram o que têm pra Kors, Bob, Rick e Rien.
Os mais durões fazem de conta que nunca viram nada diferente.
Cinquenta contos de encrenca, diz um cara que sabe das coisas.
Ele quer se livrar disso, do grito e da festa.
Cinquenta contos de encrenca, diz um cara que sabe das coisas.
Amanhã ele vai ter que mentir, algo que nunca fez antes.
Uma dançarina desce. Ela vê logo onde deve ir.
Ele tá se sentindo mal, porque isso mexe com ele.
É festa e os caras gritam, não segura a grana na mão.
Ele olha como um caipira com dor de dente e enfia a grana no sutiã dela.
Aqui estão cinquenta contos de encrenca, diz um cara que sabe das coisas.
Mas ele quer se livrar disso, do grito e da festa.
Cinquenta contos de encrenca, diz um cara que sabe das coisas.
Amanhã ele vai ter que mentir, algo que nunca fez antes.
A dama iluminada de vermelho ri, sentada em seu banquinho atrás do vidro.
Ela flerta e acena, em busca de solidão, envolta em um casaco de chuva.
Para jovens rapazes, buscando um pouco de heroísmo.
Mas tem um que não ri, porque amanhã ele é o noivo.
Olhos bêbados olham pra ele, você é um homem, não é?
Ele deveria saber disso, desde que me conhece.
Mas Kors prefere ser cavalheiro do que cara, especialmente esta noite.
Porque tem alguém que o ama, que não espera isso dele.