O Drzewach

Sobre árvores

O Drzewach

atrás dos meus olhos é uma floresta enevoadaza moimi oczami rośnie las zamglony
crescendo em minha alma em um emaranhado de raízeswrastający mi w duszę plątawą korzeni
atrás de seus olhos os tufos de abetos negrosza twoimi oczami czuby czarnych jodeł
nas lâminas transportam o céu da morte à mortena ostrzach niosą niebo od śmierci do śmierci
e nossas palavras são apenas sussurros nas árvoresa nasze słowa tylko szepty w drzewach
em mim amieiros nas meias-sombras da madrugada de verãowe mnie olchy w półcieniach letniego przedświtu
como pássaros de pernas longas andando na água escurajak długonogie ptaki brodzą w ciemnej wodzie
silêncio mortal envolve vocêw tobie cisza śmiertelna spowija korzenie
em um sonho sem sonhos amarra a vida fechada sob o gelow śnie bez snów więzi życie zamknięte pod lodem
e nossos pensamentos são silenciosas árvores de suspirosa nasze myśli ciche drzew westchnienia
os dedos das minhas freiras são entrelaçados em arcospalce moich jesionów splatają się w łuki
sobre os portões do prado tremendo de excessoponad wrotami łąki drżącej od nadmiaru
suas faias dignas ficam paradastwoje dostojne buki stoją nieruchome
colunas de prata delgadas sob peso brancosmukłe srebra kolumny pod bieli ciężarem
mas em todos eles suco verdelecz w każdym nich zielony sok
anos e invernos carregam um fardolat i zim niesie w sobie brzemię
um pulso nas veias de todos os troncosjeden puls w żyłach wszystkich pni
e nosso amor pelo sangue escuro é silenciosoa nasza miłość ciemnej krwi milczenie