Ukojenie

calmante

Ukojenie

Sob a lua pálida, após o nevoeiro do outonoPod bladym księżycem, po jesiennej mgle
A sombra flui como um presságio de inverno convocando nevePłynie cień jak zimy omen przyzywając śnieg
Olhos fechados com medo fecharão o sonoRozszerzone strachem oczy zamknie snem
Nos pensamentos sombrios dos animais, uma boa morte sussurrandoW pociemniałe myśli zwierząt dobrą szepcze śmierć

Feitiços silenciosos de geada proclamam fraqueza corporalCiche czary mrozu wieszczą niemoc ciał
O branco preencherá o vazio, suprimirá os ecos das reclamações da florestaBiel wypełni pustkę, stłumi echa leśnych skarg
No silêncio penetrante, a dor irá congelarW świdrującej ciszy ból zastygnie w lód
Alívio e dormência das almas fluirão do céuSpłynie z nieba ukojenie, odrętwienie dusz

A estrada até a colina continuou para sempreDroga pod górę ciągnęła się wiecznie
Para finalmente desaparecer à noiteBy wreszcie zniknąć w nocy
O corpo enfraquecido, os membros escurecidos escurecemCiało osłabło, ćmią członki omdlałe
Siga em direção ao caminho da gravidezGłowa ku ścieżce ciąży
Nada feliz se espalha pelo corpoBłoga się nicość rozlewa po ciele
Como calor salutarNiby zbawienne ciepło
Ele quer desistir, deitar na neveżąDa by ulec, położyć się w śniegu
Embora isso signifique certoChoć to oznacza pewną
morteśMierć

Um estrondo de pulso no crânio, um fragmento sangrento de corações rugindoTętni w czaszce pulsu huk, ryczy serca krwawy strzęp
Cada gemido no céu toma sua formaKażdy mknący w niebo jęk przybiera twoją postać
Atormentado por cada respiração, tenho uma coisa: morte ou sonoUdręczony każdym tchem mam za jedno - śmierć czy sen
Se o meu sofrer, quero dormir aqui, quero ficar aqui.Jeśli mój zabierze ból – chcę tu zasnąć, chcę tu zostać

O animal segue a forma tecida da sombraIdzie zwierząt śladem z cienia tkany kształt
Consolação canta em pensamentos, mortes em conchasMyślom śpiewa pocieszenie, zgon łupinom ciał
Escuridão no cheiro de abetos, previsão do sonoMrok w zapachu jodeł, przepowiednia snu
O túmulo branco do outono morto dá frio à noiteBiały grób trupiej jesieni sypie nocny chłód

A neve acalma os espectros de uivar pelas florestas do sono com uma canção de ninar brancaŚNiegi uciszą widm wycie po lasach snu białą kołysanką
Animais dolorosos adormecem sem dor, seus espíritos os fecharãoZasną bez bólu cierpiące zwierzęta, duchy im ślepia zamkną
Corpos doloridos darão descansoZbolałe ciała spoczynkiem obdarzy
Demônio de saudade satisfeitoSpełnionych tęsknot demon
E eles o seguirão quando ele vier e todosI pójdą za nim, gdy przyjdzie, a każdy
O passo dele será a morteKrok jego będzie śmiercią
plantarRoślin