Zimowa
Las wyostrza mu rysy jak ptasie
Jeden krok w zielony drzewny cień
I zawsze jest mrok pod jodłami
W dolinkach lata skrzy niebieski śnieg
I zawsze jest noc
W bezruchu uświęconej ciszy
A gwiazdy aż chrzęszczą o siebie
Nie mieszcząc się na niebie
Czystym jak kryształ niebie
Niebie jego zimy
Wszystkie drogi prowadzą do ciebie
Nieb skrząca kopuła otula bezpiecznie
Oddziela, otacza, zamyka I chroni
W świetle ciepłego kręgu ognia
- Tylko on, cisza I blask
Milczący zimowy duch
Z cichym sercem jodły
Bijącym pod skórą zwierzęcia
Przez czas
Przez koła istnień, nurtem snów I wspomnień
(Przestrzenie bezimiennych gwiazd, przez kręgi lat strumienie zim I nocy)
Mój los podąża zawsze śladem twoim
Piękny I dobry jest mróz
To właśnie on
Weźmie w opiekę jego ciało
Gdy dusza już zaśnie w śniegach
Rozbłyśnie w jednej z iskier lodowych drobin
Wtedy jego cisza spadnie jak ptak
W moją zieloną zamieć
Mróz ukoi serce aż przestanie drżeć
ŁAgodna śmierć, jak sen po długim dniu
Uspokoi czule, by świat nabrał sił
I znów wprawił w ruch
Bezkresne koła czasu
śWięty obrót, wieczny powrót
Roziskrzona nieskończoność
Jeszcze jeden cykl
Przez czas
Przez koła istnień, nurtem snów I wspomnień
Mój los
Podąża zawsze śladem twoim
Spojrzałam wstecz przez soczewkę lat
I widzę go jak idzie, młody
Przez cichej ćmy cienisty las
Wtem staje I rozkłada ręce
A noc przepływa mu przez pierś
Strumieniem o zapachu świeżej wody
Na jego dnie czarniejszy kształt
Owalny chłód jak zimny kamień
Widać już wtedy była w nim
Ta miłość ciemniejsza niż śmierć
Inverno
A floresta afia suas feições como pássaros
Um passo para a sombra da árvore verde
E sempre há escuro sob os abetos
Neve azul brilha nos vales
E é sempre noite
Na quietude do silêncio sagrado
E as estrelas estão triturando umas sobre as outras
Não caindo no céu
Céus cristalinos
Céu do seu inverno
Todas as estradas levam a você
A cúpula do céu cintilante envolve com segurança
Separa, envolve, fecha e protege
À luz do círculo quente de fogo
- Somente ele, silêncio e brilho
Um espírito silencioso de inverno
Com um coração silencioso de abeto
Batendo sob a pele do animal
Por tempo
Através da roda da vida, o fluxo de sonhos e memórias
(Espaços de estrelas sem nome, fluxos de inverno e noite através dos círculos dos anos)
Meu destino sempre segue seus passos
Bonito e bom é geada
É ele
Ele vai cuidar do seu corpo
Quando a alma já está dormindo na neve
Irá brilhar em uma das faíscas das partículas de gelo
Então seu silêncio cairá como um pássaro
Na minha nevasca verde
Frost acalmará seu coração até que ele pare de tremer
Boa morte, como um sonho depois de um longo dia
Vai acalmá-lo com ternura, para que o mundo ganhe força
E novamente ele colocou em movimento
Rodas infinitas do tempo
Volta santa, retorno eterno
Infinito cintilante
Mais um ciclo
Por tempo
Através da roda da vida, o fluxo de sonhos e memórias
Meu destino
Ele sempre segue seus passos
Eu olhei para trás através das lentes dos anos
E eu o vejo andando, jovem
Através de uma tranquila floresta sombria de mariposa
Então ele se levanta e abre as mãos
E a noite flui através de seu peito
Um jato de água doce
No fundo, uma forma mais negra
Frio oval como pedra fria
Já era visível então
Esse amor é mais escuro que a morte