Vähän
Pimeä hiljainen metsäpolku
johtaa temppeliin tuomion.
Valkea kulkue lomassa puiden
seuraa polkua metsän tuon.
Kasvojen peitteenä valkea liina
alla sen lapsi viaton.
Uhrina tuomion jumalille
siinäkö elämän tarkoitus on?
Kerto:
Vähän!
Vain vähän aikaa!
Kun tulee Hän!
Joka tuleva on!
Puhuiko kivinen jumalankuva,
vastasko kansan rukouksiin?
Oikea Jumala kivisen sijaan
vapauden heille antaa vois.
Mikä on tila tuon pohjoisen kansan
nyt vuosisatoja myöhemmin?
Uhrisavut nousevat yhä,
vain harvat turvaavat Mestariin.
Kerto:
Vähän!
Vain vähän aikaa!
Kun tulee hän!
Joka tuleva on!
Um Pouco
Caminho escuro e silencioso na floresta
leva ao templo do juízo.
Um cortejo branco entre as árvores
segue o caminho da floresta além.
Com um pano branco cobrindo o rosto
sob ele, uma criança inocente.
Como sacrifício aos deuses do juízo
será que esse é o sentido da vida?
Refrão:
Um pouco!
Apenas um pouco de tempo!
Quando Ele chegar!
Aquele que está por vir!
Falou a estátua de pedra do deus,
respondeu às orações do povo?
O verdadeiro Deus, em vez da pedra,
poderia dar liberdade a eles.
Qual é a situação daquele povo do norte
agora, séculos depois?
As fumaças dos sacrifícios ainda sobem,
só poucos confiam no Mestre.
Refrão:
Um pouco!
Apenas um pouco de tempo!
Quando Ele chegar!
Aquele que está por vir!