Onkwetsbaarheid Is Eenzaamheid
Wat is er de laatste jaren toch met mij gebeurd?
Ik heb harten verscheurd maar nooit getreurd of gezeurd
ik was afgesloten, zelfs ongeïnterresseerd
met een houding van "Het gaat toch wel een keer verkeerd"
en inderdaad, vroeg of laat was het altijd raak
maar het deed me niets, het was slechts vermaak
ik kon praten, ik kon lachen, ik kon neuken, ik kon kussen
maar altjd zat mijn zelfbescherming er tussen
geen condoom, maar een hinderlijke, innerlijke muur
als bescherming tegen het kwetsen en puur.
de angst om voluit te gaan, echt bang
een dwang van geforceerde gedachtengang
ik hoorde wel het "hou van jou en blijf je trouw"
maar ik dacht bij mezelf: "Ach mens, kom nou!"
Want echte liefde was iets voor zoete dromen,
dus ik wachtte tevergeefs of het ooit zou komen.
maar nu is het voluit of onderuit!
want onkwetsbaarheid is eenzaamheid
er is lef voor nodig om voluit te gaan
je neemt het risico verlaten in de kou te staan
het blijft een gok want het gaat wel of niet verkeerd
maar je bereikt niets als je niets investeert
er is altijd wel iemand die de moeite waard is
en ik wil het laten weten voor het weer te laat is
jaren was ik gesloten, nu ga ik open
en m'n leven is nog nooit zo relaxed verlopen!
ik heb altijd maar getwijfeld verliefd of niet?
is dit de ware of weer de zoveelste griet?
en ik wou dat ik een keertje enthousiast kon zijn
en ook bij een verrassing echt een keer verrast kon zijn
maar ik was altijd te schichtig en te voorzichtig
nooit te opzichtig en ondoorzichtig
door tegenslagen bijna de hoop verloren
zocht ik liefde als een junk die een hit moet scoren
net toen ik ging geloven dat je het moest kopen
en niet hopen, toen gingen mijn ogen open
het begon zoals gewoonlijk door aantrekkingskracht
maar wat ik later dacht had ik toen nooit verwacht
eerst was het "niet verliefd is niet getreurd"
maar voor ik het besefde was alles al gebeurd
en nou gaat het me niet meer om mezelf of om m'n poen
want toen was toen, en dit keer zal ik m'n best doen!
maar nu is het voluit of onderuit!
want onkwetsbaarheid is eenzaamheid
er is lef voor nodig om voluit te gaan
je neemt het risico verlaten in de kou te staan
het blijft een gok want het gaat wel of niet verkeerd
maar je bereikt niets als je niets investeerd
er is altijd wel iemand die de moeite waard is
en ik wil het laten weten voor het weer te laat is
jaren was ik gesloten, nu ga ik open
en m'n leven is nog nooit zo relaxed verlopen!
en wat mij betreft mag het zo blijven...
en ik heb niemand nodig om sterk te staan
ik heb de discipline zelf aan het werk te gaan
ik hoef met niemand aan te pappen om mezelf te snappen
en al m'n problemen kan ik zelf opkanppen
nee, ik heb niemand nodig om door te gaan
ik heb de kracht om me zelf er door te slaan
maar ik besef nu later deze eenzame strijd
want ontkwetsbaarheid is eenzaamheid!
eenzaamheid
Vulnerabilidade É Solidão
O que aconteceu comigo nos últimos anos?
Eu parti corações, mas nunca me preocupei ou reclamei
estava fechado, até desinteressado
com uma atitude de "Uma hora vai dar errado"
e de fato, cedo ou tarde sempre acontecia
mas não me afetava, era só diversão
Eu podia falar, eu podia rir, eu podia transar, eu podia beijar
mas sempre havia minha autodefesa no meio
sem camisinha, mas uma parede interna incômoda
como proteção contra feridas e o puro.
O medo de me entregar, realmente apavorado
uma compulsão de pensamentos forçados
ouvi o "te amo e serei fiel"
mas pensei comigo: "Ah, vai se danar!"
Porque amor verdadeiro era coisa de sonhos doces,
esperava em vão se um dia chegaria.
mas agora é tudo ou nada!
porque vulnerabilidade é solidão
é preciso coragem para se entregar
você corre o risco de ficar sozinho no frio
é sempre um jogo, pode dar certo ou não
mas você não conquista nada se não investir
sempre tem alguém que vale a pena
quero deixar claro antes que seja tarde demais
anos estive fechado, agora vou me abrir
e minha vida nunca foi tão tranquila!
sempre duvidei, apaixonado ou não?
é essa a verdadeira ou só mais uma garota?
e eu queria poder me empolgar de verdade
e ser surpreendido de verdade por uma surpresa
o problema é que sempre fui muito cauteloso
nunca muito chamativo e opaco
depois de tantas quedas quase perdi a esperança
buscava amor como um viciado em busca de uma dose
justo quando comecei a acreditar que tinha que comprar
e não esperar, meus olhos se abriram
começou como sempre, pela atração
mas o que pensei depois eu nunca esperava
primeiro era "não apaixonado, não tem problema"
mas antes que percebesse, tudo já tinha acontecido
e agora não me importa mais com meu eu ou meu dinheiro
porque o que passou, passou, e desta vez vou me esforçar!
mas agora é tudo ou nada!
porque vulnerabilidade é solidão
é preciso coragem para se entregar
você corre o risco de ficar sozinho no frio
é sempre um jogo, pode dar certo ou não
mas você não conquista nada se não investir
sempre tem alguém que vale a pena
quero deixar claro antes que seja tarde demais
anos estive fechado, agora vou me abrir
e minha vida nunca foi tão tranquila!
e quanto a mim, que fique assim...
e eu não preciso de ninguém para ser forte
tenho a disciplina de trabalhar por conta própria
não preciso me envolver com ninguém para me entender
e todos os meus problemas eu posso resolver
não, não preciso de ninguém para seguir em frente
tenho a força para me superar
mas agora percebo, mais tarde, essa luta solitária
porque vulnerabilidade é solidão!
solidão