Espadantza
Gerra oihurik nahi bazendu
hau duzu ezpatadantza,
lur zahar honek eskatzen du
erraietatik bengantza.
Eztarri-ezpatak alerta,
kopla eder ta zorrotzak,
ez gaitezen sekula gerta
geure etxean arrotzak.
Mende luze isil latzean
mihietatik zintzilik,
egun ilumpe garratzetan
gogo gintuzkete hilik.
Baina egia ulertzeko
entzun gauzabat bakarrik:
herri harro hau ehortzeko
ez da sortuko indarrik.
Jo ezak, lagun, sano gogor
panderua ta guitarra,
batasun indarrak dituk hor,
hau duk aire herritara!
Oi albokari, izan zintzo,
putz egiok adarrari,
odol beroa zaiguk mintzo,
lot guztiok burrukari.
Dança da Espada
Guerra, se você quiser ver
é isso que você tem, dança da espada,
esta terra antiga pede
um grito das entranhas.
Espadas de garganta, alerta,
versos belos e afiados,
não sejamos nunca estranhos
na nossa própria casa.
Séculos de silêncio pesado
pendurados nas línguas,
nos dias amargos e escuros
eles nos desejam mortos.
Mas para entender a verdade
basta ouvir uma coisa:
para enterrar este povo orgulhoso
não haverá força que surja.
Toque, amigo, com força e sanidade
com a pandeiro e a guitarra,
as forças da união estão aqui,
isso é ar de povo!
Oh, tocador de trompete, seja sincero,
assopre a verdade na trompa,
o sangue quente nos fala,
que todos nós somos lutadores.