Bäckahästen
En reslig dräng av bergmansätt
I toglig alvskog gingo
En höglandssång hans lynne klätt
Som ton ur bäckar fingo
Där vattenandars serenad
Manar liv ur djupet
Den stjärnelysta hästdryad
Bär dräng mot forsfallstupet
Sinnesvill, förrutan värn
Kångt nord om hemlandsgärden
Vid hovmönstrad mosses tjärn
Skrider midnattsfärden
Furomgjuten, skogens gäst
Av fagerlek förblindad
Du ryttare av rännilshäst
Med arm om manen lindad
Där som vitterdimmor tåga
Vid den nådeslösa ström
Skola bäckahästen kuva dig
In i sorgens dröm
Hjärtefälld du lyder
Under bäckahästens makt
Förhäxad utav sagohamn
Som friden ur dig bragt
Furor skugga manshög vall
Och forsen frisk i flöde
I hymnrik natt nu daggkristall
Vävs på källan öde
I rolös, ilsnabb månskensritt
Blott silverman till tyglar
På allt längre rygg i skenet vitt
Kängs barrskogsmörka hyglar
På dunkelgröna hällen, matt
Stannar näcken frände
En hednasignad offerskatt
Krävs vid rittens ände
Av sagohamn i hogfälld skrud
Dess prakt i vattnet speglas
Om du ej lyder nidrans gud
Din själ i ån förseglas
Där som vitterdimmor tåga
Vid den nådeslösa ström
Skola bäckahästen kuva dig
In i sorgens dröm
Hjärtefälld du lyder
Under bäckahästens makt
Förhäxad utav sagohamn
Som friden ur dig bragt
O Cavalo da Correnteza
Um jovem forte de linhagem de montanha
Na densa floresta andamos
Uma canção das terras altas seu espírito vestiu
Como som que das fontes brotamos
Lá, a serenata dos espíritos da água
Chama vida do profundo
O cavalo iluminado pelas estrelas
Leva o jovem ao abismo da cachoeira
Desorientado, sem proteção
Longe do lar, além da cerca
À beira do lago de musgo encantado
Caminha na jornada da meia-noite
Deslumbrado, hóspede da floresta
Por encantamento ofuscado
Tu, cavaleiro do cavalo de riacho
Com o braço na crina entrelaçado
Lá onde as névoas dançam
À beira da corrente implacável
O cavalo da correnteza te dominará
Dentro do sonho da tristeza
Coração caído, tu obedeces
Sob o poder do cavalo da correnteza
Hipnotizado pelo porto das fábulas
Que a paz de ti trouxe
Pinheiros sombreiam a alta colina
E a cachoeira fresca em seu fluxo
Na noite de hinos, agora o orvalho cristal
Tece sobre a fonte desolada
Em uma corrida de lua inquieta e veloz
Apenas um cavalo prateado nas rédeas
Em costas cada vez mais longas na luz branca
Corta os escuros clareiras da floresta
Na pedra verde escura, cansado
O espírito das águas para
Um tesouro de oferenda pagã
É exigido ao fim da corrida
Do porto das fábulas em vestes de glória
Seu esplendor se reflete na água
Se não obedeces ao deus da desgraça
Teu alma no rio será selada
Lá onde as névoas dançam
À beira da corrente implacável
O cavalo da correnteza te dominará
Dentro do sonho da tristeza
Coração caído, tu obedeces
Sob o poder do cavalo da correnteza
Hipnotizado pelo porto das fábulas
Que a paz de ti trouxe