Varulvsnatt
Du vargasinnen i kvällning styr
När mörker omgärdar ängd och nejd
I skepnad fager och klärobskyr
Du sakta reser dig glansfull
Du vördad voro i åldrad tro
Förseglad visdom glömd i tidens gång
Kraften ännu ur myten gro
Till eftersinning vi manas
Glorvördig står månen gylld
I bida nu ljudligt kvida
En kusligt ylande vargaskyld
Du stilla färdas vid himlens bryn
Kängs stjärnbeströdda nattens led
Sen tidsbegynnelsen lägrat skyn
Och skänkt din rand över vatten
Den arma själ under månens sejd
Kekamliggjord uti skärdingfamn
Gastbesutten i skogars nejd
Tills gryningstimman befriar
Glorvördig står månen gylld
I bida nu ljudligt kvida
En kusligt ylande vargaskyld
Du vargasinnen i kvällning styr
När mörker omgärdar ängd och nejd
I skepnad fager och klärobskyr
Du sakta reser dig glansfull
Du vördad voro i åldrad tro
Förseglad visdom glömd i tidens gång
Kraften ännu ur myten gro
Till eftersinning vi manas
Glorvördig står månen gylld
I bida nu ljudligt kvida
En kusligt ylande vargaskyld
Noite de Lobos
Você, espírito lobo, guia na penumbra
Quando a escuridão cerca campos e lugares
Na forma bela e clara como a luz
Você lentamente se ergue, radiante
Você, venerado, era de uma crença antiga
Sabedoria selada, esquecida com o tempo
A força ainda brota do mito
Para a reflexão somos convocados
Gloriosa está a lua dourada
Agora, em espera, a ouvir o lamento
Um uivo sinistro de lobo
Você viaja silenciosamente na borda do céu
Caminhando sob a noite salpicada de estrelas
Desde o início do tempo, o céu se estendeu
E deu sua marca sobre as águas
A pobre alma sob o feitiço da lua
Desfigurada nos braços da escuridão
Assombrada nas florestas
Até que a hora da aurora liberte
Gloriosa está a lua dourada
Agora, em espera, a ouvir o lamento
Um uivo sinistro de lobo
Você, espírito lobo, guia na penumbra
Quando a escuridão cerca campos e lugares
Na forma bela e clara como a luz
Você lentamente se ergue, radiante
Você, venerado, era de uma crença antiga
Sabedoria selada, esquecida com o tempo
A força ainda brota do mito
Para a reflexão somos convocados
Gloriosa está a lua dourada
Agora, em espera, a ouvir o lamento
Um uivo sinistro de lobo