Vilievandring
Enligt urmodig skald
Stundar tid för gald
Förenad med trängtan och varslande hymn
Uti förstämd sång
Snärjd av kvällens fång
Ur hålstam nu reses från jordhålors ymn
Mellan stenrös och dal
Uti mångfälligt tal
Alverfolk och huldror i trolldunkel här
Kängs de viliestråk
Över grankärl och råk
I månglans nu färden går som glitterskruden klår
I margfaldig tystnad
Vilievandring
Griftemörker höljer solskyggt troll
Med hogstykt lystnad
Vilievandring
De lockande sveper sin mantelfåll
Blickar glimma lömskt
Återspeglas drömskt
Kikt skymlande lykfor i mulnande kväll
I de urgamla spår
Denna ansamling går
I stjärnprakt de följa nu en stig äver häll
Av jordhålor nard
Ut på trollbunden färd
Med hålrygg de ävlas i skogslängors huld
Av den skuggrika sfär
Dunkelhet de bär
Förvetna om skymningsvärldens sägensrika guld
I margfaldig tystnad
Vilievandring
Griftemörker höljer solskyggt troll
Med hogstykt lystnad
Vilievandring
De lockande sveper sin mantelfåll
Enligt urmodig skald
Stundar tid för gald
Förenad med trängtan och varslande hymn
Uti förstämd sång
Snärjd av kvällens fång
Ur hålstam nu reses från jordhålors ymn
Mellan stenrös och dal
Uti mångfälligt tal
Alverfolk och huldror i trolldunkel här
Kängs de viliestråk
Över grankärl och råk
I månglans nu färden går som glitterskruden klår
Caminhada dos Espíritos
Segundo um antigo poeta
Chegou a hora do canto
Unidos com anseio e hino que anuncia
Na canção melancólica
Prendidos pela captura da noite
Da terra agora se ergue do fundo das cavernas
Entre pedras e vales
Na fala multifacetada
Povo das fadas e huldras na escuridão mágica aqui
Caminham pelos trilhos perdidos
Sobre troncos e clareiras
Na jornada agora, como o brilho do luar se destaca
Na silenciosa multidão
Caminhada dos Espíritos
A escuridão da sepultura encobre o troll sombrio
Com desejo intenso
Caminhada dos Espíritos
Os sedutores arrastam suas capas
Olhares brilham traiçoeiros
Refletem sonhadoramente
Luz ofuscante em uma noite nublada
Nos antigos rastros
Este agrupamento avança
Na glória das estrelas, agora seguem um caminho sobre as pedras
Das cavernas profundas
Em uma jornada encantada
Com as costas curvadas, eles se movem na floresta
Da esfera sombria
Carregam a escuridão
Desconhecendo o rico ouro do mundo crepuscular
Na silenciosa multidão
Caminhada dos Espíritos
A escuridão da sepultura encobre o troll sombrio
Com desejo intenso
Caminhada dos Espíritos
Os sedutores arrastam suas capas
Segundo um antigo poeta
Chegou a hora do canto
Unidos com anseio e hino que anuncia
Na canção melancólica
Prendidos pela captura da noite
Da terra agora se ergue do fundo das cavernas
Entre pedras e vales
Na fala multifacetada
Povo das fadas e huldras na escuridão mágica aqui
Caminham pelos trilhos perdidos
Sobre troncos e clareiras
Na jornada agora, como o brilho do luar se destaca.