395px

Olhar Atraente

Ougenweide

ougenweide

"Nu ist der küele winter gar zergangen
diu nacht ist kurz, der tac beginnet langen:
sich hebet ein wünneclîchiu zît
diu al der werlde vreude gît,
baz gesungen nie die vogele ê noch sît.

Kómen ist úns ein liehtiu ougenweide:
man siht der rôsen wunder ûf der heide,
die bluomen dringent durch daz gras.
wie schône ein wise getouwet was,
dâ mir mîn geselle zeinem kranze las!

Der walt hât sîner grîse gar vergezzen,
der meie ist ûf ein grüenez zwî gesezzen,
er hât gewunnen loubes vil.
bint dir balde trûtgespil:
dú weist wol daz ich mit einem ritter wil."

Daz gehôrte der mägde muoter tougen.
sî sprach: "behalte hinne vür dîn lougen.
dîn wankelmuot ist offenbâr.
wint ein hüetel um dîn hâr.
dú muost âne die dînen wât, wilt án die schar."

"Muoter mîn, wer gap iu daz ze lêhen
daz ich iuch mîner waete solde vlêhen?
dérn gespunnet ir nie vadem.
lâzet rouwen solhen kradem.
wâ nu slüzzel? sliuz ûf balde mir daz gadem."

Diu wât diu was in einem schrîne versperret.
daz wart bî einem staffel ûf gezerret.
diu alte ir leider nie gesach.
dô daz kint ir kisten brach,
dô gesweic ir zunge, daz sî nicht ensprach.

Dar ûz nam sî daz röckel alsô balde.
daz was gelegen in mager kleinen valde.
ir gürtel was ein rieme smal.
in des hant von Riuwental.
warf diu stolze maget ir gickelvêhen bal.

Olhar Atraente

Agora o frio inverno já se foi
A noite é curta, o dia começa a se alongar:
Surge um tempo maravilhoso
Que traz alegria a todo o mundo,
Nunca se cantou tão bem os pássaros até agora.

Chegou até nós um olhar atraente:
Vemos as maravilhas das rosas no campo,
As flores brotam através da grama.
Quão lindo era o campo,
Onde meu amigo me fez um colar!

A floresta esqueceu sua frieza,
A primavera está sentada em um verde suave,
Ela conquistou muitos louvores.
Logo você verá um jogo de amor:
Você sabe que eu quero um cavaleiro.

Isso chegou aos ouvidos da mãe da donzela.
Ela disse: "Cuidado com suas mentiras.
Sua indecisão é evidente.
Cobre bem seu cabelo.
Você deve estar sem suas roupas, se quiser se juntar ao grupo."

"Mãe, quem te disse que eu deveria me esconder
Para que eu não pudesse me mostrar a vocês?
Nunca se falou de tal coisa.
Deixe que as preocupações se afastem.
Onde está a chave? Feche logo isso para mim."

As roupas estavam trancadas em um baú.
Isso foi puxado por uma alça.
A velha nunca viu sua dor.
Quando a criança quebrou seu cofre,
Ela ficou sem palavras, pois não sabia o que dizer.

Então ela pegou o vestido tão rápido.
Estava em um vale pequeno e magro.
Seu cinto era uma fita estreita.
Na mão de Riuwental.
A orgulhosa donzela jogou seu vestido de lado.

Composição: Ougenweide