Het lichaam van de vrouw
Toen mijn moeder was gestorven
Heb ik de dekens weggeslagen
Van haar bed in 't ziekenhuis en stil staan kijken in de nacht
Naar dat magere oude lichaam
Het was net een mooi dood vogeltje
Zoals ze moegestreden maar tevreden voor me lag
Ik heb haar toegedekt
En daar nog wat gezeten
Ik dacht: Dit is de eerste keer dat ik nadenk over jou
Je hebt gebaard, je hebt gevoed
Je hebt gesjouwd, je hebt getroost
Wat gebeurt er in een leven veel met het lichaam van een vrouw
Als dat twaalf wordt of dertien
Dan beginnen al de problemen
Van elke maand een week van streek en wiebelig te zijn
En als het dan wat voller wordt
En ronder daar van boven
Dan krijg je weer complexen van te groot of van te klein
En voortaan van dat moment af
Moet dat lichaam zich beschermen
Tegen hebberige blikken en handtastelijkheid
En altijd weer proberen
Om het evenwicht te vinden
Tussen ongewenste en gewenste intimiteit
Dan komen mooie jaren
Van zwanger en van baren
Volle wiegen, volle dagen en veel vingers in de pap
En er is nog niets te merken
Van het dagelijks harde werken
Want dat lichaam staat in bloei bij het blijde moederschap
Maar de jaren die verstrijken
En er komt steeds meer voor kijken
Om te zorgen dat het allemaal eruit blijft zien zoals toen
Wat vaker naar de kapper
En de schoonheidsspecialiste
En de plastische chirurg kan ook nog heel wat voor je doen
Maar de spiegelbeelden leren:
Het getij is niet te keren
Dat lichaam heeft z'n werk gedaan
Het is oud. En tot besluit
Zegt de dokter: 'Ach, mevrouwtje
Het is een kleine ingreep.'
En met dank voor het gebodene, mag alles er dan uit
En elke botte macho
Die dit niet kan bevatten
En het lichaam van de vrouw niet met respect verwent
Die moet zich met zijn maten
In de kroeg maar gaan bezatten
Daar heb ik maar een woord voor, en dat woord is
Impotent
O Corpo da Mulher
Quando minha mãe faleceu
Eu tirei os lençóis
Da cama dela no hospital e fiquei parado olhando na noite
Para aquele corpo magro e velho
Era como um lindo passarinho morto
Como ela, cansada mas satisfeita, estava deitada pra mim
Eu a cobri de novo
E fiquei ali mais um tempo
Pensei: Essa é a primeira vez que eu penso em você
Você deu à luz, você amamentou
Você trabalhou duro, você confortou
O que acontece na vida com o corpo de uma mulher
Quando chega aos doze ou treze
Começam todos os problemas
Todo mês uma semana de TPM e se sentindo estranha
E quando ele fica um pouco mais cheio
E arredondado por cima
Você começa a ter complexos de ser grande ou pequeno demais
E a partir daquele momento
Esse corpo precisa se proteger
De olhares cobiçosos e toques indesejados
E sempre tentando
Encontrar o equilíbrio
Entre a intimidade indesejada e a desejada
Então vêm os anos bonitos
De gravidez e de parto
Berços cheios, dias cheios e muitas mãos na massa
E ainda não se nota nada
Do trabalho duro do dia a dia
Porque esse corpo floresce na alegria da maternidade
Mas os anos passam
E cada vez mais se exige
Para garantir que tudo continue parecendo como antes
Mais visitas ao cabeleireiro
E à esteticista
E o cirurgião plástico também pode fazer muito por você
Mas os reflexos no espelho ensinam:
A maré não pode ser revertida
Esse corpo fez seu trabalho
Ele está velho. E para finalizar
O médico diz: 'Ah, minha senhora
É um pequeno procedimento.'
E agradecendo pelo que foi oferecido, tudo pode ser retirado
E todo macho sem noção
Que não consegue entender isso
E não trata o corpo da mulher com respeito
Deve se embriagar
Com seus amigos no bar
E eu só tenho uma palavra para isso, e essa palavra é
Impotente