Het touwtje uit de brievenbus
Ze zeggen:
Laat hem los
En laat hem niet meer binnen
Ze zeggen:
Laat hem gaan
Hij moet het overwinnen
Ze zeggen:
Niet erheen
Je kunt hem niet meer geven
Ze zeggen:
Deur op slot
Je hebt ook een eigen leven
Maar ik heb hem toch gevoerd
Hap voor hapje
Ik heb hem leren lopen
Stap voor stapje
Sinaasappels
Buitenlucht
Boterhammen mee
Wandelen hand in hand
Rennen langs de zee
Een tikje op zijn vingers
Een pluimpje op zijn hoed
Een klopje op zijn schouder
Van jongen jij gaat goed
Een glimlach van vertrouwen
Er wordt van jou gehouden
Die hele lange weg
Die wij samen zijn gegaan
Nemen geven
Leren leven
Eigen benen staan
Mijn hart mijn huis
Mijn beide armen
Stonden altijd open
En een touwtje uit de brievenbus:
Hij kon zo naar binnen lopen
Maar ze zeggen:
Laat hem los
Niet meer met hem praten
Ze zeggen:
Laat hem gaan
Je moet het overlaten
Dus ik ga daar niet meer heen
Ik maak daar niet meer schoon
Ik heb mijn eigen leven
Maar ook dat van een zoon..
Die ik heb gevoerd
Hapje voor hapje
Die ik heb leren lopen
Stap voor stapje
Sinaasappels
Buitenlucht
Boterhammen mee
Wandelen hand in hand
Rennen langs de zee
Hij is weer even hulpeloos
Als dat kereltje van toen
Maar ik laat hem nu alleen
Ik mag nu niets meer doen
Maar ik laat toch voor de zekerheid
Mocht hij naar huis verlangen
Dat touwtje uit de brievenbus
Voorlopig nog maar hangen
A Corda na Caixa de Correio
Eles dizem:
Deixa ele ir
E não deixa mais entrar
Eles dizem:
Deixa ele seguir
Ele precisa superar
Eles dizem:
Não vai pra lá
Você não pode mais dar
Eles dizem:
Porta trancada
Você também tem sua vida pra levar
Mas eu ainda o alimentei
Bocadinho por bocadinho
Eu ensinei ele a andar
Passo a passinho
Laranjas
Ar puro
Sanduíches pra levar
Caminhando de mãos dadas
Correndo à beira-mar
Um tapinha nos dedos
Uma pluma no chapéu
Um tapinha no ombro
Menino, você tá indo bem
Um sorriso de confiança
Tem quem te ama
Aquela longa jornada
Que nós fizemos juntos
Dar e receber
Aprender a viver
Ficar em pé sozinho
Meu coração, minha casa
Meus braços abertos
Sempre estiveram prontos
E uma corda na caixa de correio:
Ele podia entrar à vontade
Mas eles dizem:
Deixa ele ir
Não fala mais com ele
Eles dizem:
Deixa ele seguir
Você precisa deixar pra lá
Então eu não vou mais lá
Não vou mais limpar
Eu tenho minha própria vida
Mas também a de um filho..
Que eu alimentei
Bocadinho por bocadinho
Que eu ensinei a andar
Passo a passinho
Laranjas
Ar puro
Sanduíches pra levar
Caminhando de mãos dadas
Correndo à beira-mar
Ele é de novo tão indefeso
Como aquele garotinho de antes
Mas agora eu deixo ele sozinho
Não posso mais fazer nada
Mas eu deixo, só por garantia
Se ele sentir falta de casa
Aquela corda na caixa de correio
Por enquanto, ainda pendurada