Ik smeek je om een weekje
De serviezen vlogen weer tegen de muren
Met de verwijten over en weer
Maar dat heeft alleen nog effect bij de buren
Bij jou en bij mij, daar werkt het niet meer
Dezelfde bezwaren, dezelfde problemen
Wij bevechten elkaar op leven en dood
Jij hebt schuld
En ik heb schuld
Maar geen van beiden het geduld
Om ooit eens iets voor lief te nemen
Ik smeek je om een weekje burgerlijke sleur
Een kusje uit gewoonte
Een zacht gesloten deur
Een weekje lieve onverschilligheid
Waarin wij met z'n tweeen
Wat we al zo lang niet deeen
Wiegen heel tevreeen in de eeuwigheid
En rommelen, dommelen, schommelen in de eeuwigheid
De kleren die vlogen weer door de kamer
De hartstocht die zinderde weer door de tent
In een wanhopig wilde omhelzing
Waarin je geen liefde of haat meer herkent
Het lost ook niets op van onze problemen
Het is dan ook meer een onmachtig verdriet
Jij bent moe
En ik ben moe
Maar geen van beiden weet ooit hoe
Je dan elkaar voor lief moet nemen
Ik smeek je om een weekje burgerlijke sleur
Een kusje uit gewoonte
Een zacht gesloten deur
Ik smeek je om een hele slome tijd
Waarin wij zonder vragen
Elkaar een eindje dragen
Zeven hele dagen op de eeuwigheid
En rommelen, dommelen, schommelen in
Eu te imploro por uma semaninha
Os pratos voaram de novo contra as paredes
Com as acusações trocadas
Mas isso só afeta os vizinhos
Pra você e pra mim, já não funciona mais
As mesmas objeções, os mesmos problemas
Nos atacamos como se fosse vida ou morte
Você tem culpa
E eu tenho culpa
Mas nenhum de nós tem a paciência
Pra aceitar algo de bom coração
Eu te imploro por uma semaninha de rotina chata
Um selinho por hábito
Uma porta suavemente fechada
Uma semaninha de doce indiferença
Onde nós dois juntos
O que há tanto tempo não fazemos
Balançamos bem felizes na eternidade
E bagunçamos, cochilamos, balançamos na eternidade
As roupas voaram de novo pelo quarto
A paixão pulsava de novo pela tenda
Em um abraço desesperadamente selvagem
Onde você não reconhece mais amor ou ódio
Isso também não resolve nossos problemas
É mais uma tristeza impotente
Você está cansada
E eu estou cansado
Mas nenhum de nós sabe como
Aceitar um ao outro de coração
Eu te imploro por uma semaninha de rotina chata
Um selinho por hábito
Uma porta suavemente fechada
Eu te imploro por um tempo bem devagar
Onde nós, sem perguntas
Nos apoiamos um ao outro
Sete dias inteiros na eternidade
E bagunçamos, cochilamos, balançamos na