In de optocht door de tijd
Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
Dan dacht ik dat het nooit voorbij zou gaan
Wist ik zeker: Nu heb ik 't gewonnen
Dit blijft, hier komt geen einde aan
Maar wij zullen altijd afscheid moeten nemen
Want onontkoombaar loopt de wekker af
Je kan niets of niemand voor 't leven claimen
Afscheid van de wieg tot aan het graf
Maar laten wij het afscheid zo verzachten
Dat daar ingebouwd zit van 'tot straks misschien'
Dat als wij elkaar terugzien, we gaan lachen
Met de glimlach van: Ik ben blij je weer te zien
Er loopt een optocht door de tijd
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt
En dat is gek
Steeds weer op dezelfde plek
En wij lopen mee met het misverstand
Alleen en soms in groepsverband
Op zoek naar het beloofde land
Maar soms, dan is daar iemand bij
Die denkt: Nee, dit is niets voor mij
Die gaat daaruit en stapt opzij
Die maakt zich los en voelt zich vrij
Van alles wat verstikking geeft
Van de grauwe sleur waarin hij leeft
Zodat hij weer een toekomst heeft
Misschien komt hij alleen te staan
Maar overleven is voortaan
Zijn eigenwijze weg te gaan
Zijn optocht door de tijd
Na Parada pelo Tempo
Eu comecei de novo tantas vezes
Então pensei que nunca ia acabar
Tinha certeza: Agora eu ganhei
Isso fica, aqui não tem fim
Mas sempre teremos que nos despedir
Pois inevitavelmente o despertador toca
Você não pode reivindicar nada ou ninguém para a vida
Despedida do berço até o túmulo
Mas vamos suavizar a despedida
Que tenha embutido um 'até logo talvez'
Que quando nos reencontrarmos, vamos rir
Com o sorriso de: Fico feliz em te ver de novo
Há uma parada pelo tempo
Da criação até a eternidade
E essa parada vem
E isso é louco
Sempre no mesmo lugar
E nós seguimos com o mal-entendido
Sozinhos e às vezes em grupo
Em busca da terra prometida
Mas às vezes, tem alguém ali
Que pensa: Não, isso não é pra mim
Que sai de lá e dá um passo pra lado
Que se solta e se sente livre
De tudo que sufoca
Da rotina cinza em que vive
Pra que ele tenha um futuro de novo
Talvez ele fique sozinho
Mas sobreviver é a partir de agora
Seguir seu próprio caminho
Sua parada pelo tempo