Kerran Elettyae
Ja liki niin meidät onni ohittaa,
et ilmavirta vie lakin mukanaan
Ja liki niin meidät onni ohittaa,
et on kuin tuntea vois lämmön ihollaan
On tarkka elämä omastansa
Se perii takaisin lainaamansa
Eikä lopultakaan meille muuta jää,
vaik oppineetkin toista selittää,
kuin littaan istuttua, loppuun ajettua,
kerran elettyä elämää,
Ja liki niin meidät, onni ohittaa
Se kortteeriaan kun vaihtaa parempaan
Ovi takanaan kiinni kolahtaa
Jää ääni lohduton kalloon kaikumaan
On tarkka elämä omastansa,
Se perii takaisin lainaamansa,
eikä lopultakaan meille muuta jää,
vaik oppineetkin toista selittää,
kuin littaan istuttua, loppuun ajettua,
kerran elettyä elämää
On tarkka elämä omastansa
Se perii takaisin lainaamansa,
eikä lopultakaan meille muuta jää
Vaik oppineetkin toista selittää,
kuin littaan istuttua, loppuun ajettua,
kerran elettyä elämää
A Vida Que Vivemos
Quase como se a sorte nos deixasse passar,
que a correnteza leva o chapéu embora.
Quase como se a sorte nos deixasse passar,
que é como se pudéssemos sentir o calor na pele.
A vida é precisa, cada um com a sua,
ela devolve o que tomou emprestado.
E no fim das contas, não nos resta mais nada,
mesmo os sábios tentando explicar,
se não for pra sentar e esperar o fim,
uma vida que já foi vivida.
E quase como se a sorte nos deixasse passar,
quando troca de lugar por algo melhor.
A porta se fecha com um estrondo atrás,
fica um eco triste ressoando na cabeça.
A vida é precisa, cada um com a sua,
ela devolve o que tomou emprestado.
E no fim das contas, não nos resta mais nada,
mesmo os sábios tentando explicar,
se não for pra sentar e esperar o fim,
uma vida que já foi vivida.
A vida é precisa, cada um com a sua,
ela devolve o que tomou emprestado.
E no fim das contas, não nos resta mais nada,
mesmo os sábios tentando explicar,
se não for pra sentar e esperar o fim,
numa vida que já foi vivida.