Autobiografia
Mialem dziesiec lat
Gdy uslyszal o nim swiat
W mej piwnicy byl nasz klub
Kumpel radio zniosl
Uslyszalem "Blue Sued Shoes"
I nie moglem w nocy spac
Wujek Jozek zmarl
Darowane reszty kar
Znow sie mozna bylo smiac
W kawiarniany gwar
Jak tornado jazz sie wdarl
I ja tez chcialem grac
Ojciec, Bog wie gdzie
Martenowski stawial piec
Mnie paznokiec z palca zszedl
Z gryfu zostal wior
Gralem milion roznych bzdur
I poznalem co to seks
Pocztowkowy szal
Kazdy z nas ich piecset mial
Zamiast nowej pary dzins
A w sobotnia noc
Byl Luksemburg, chata, szklo
Jakze sie chcialo zyc!
Bylo nas trzech
W kazdym z nas inna krew
Ale jeden przyswiecal nam cel
Za kilka lat
Miec u stop caly swiat
Lecz wszystkiego
Alpagi lyk
I dyskusje po swit
Niecierpliwy w nas ciskal sie duch
Ktos dostal w nos
To poplakal sie ktos
Cos dzialo sie
Poroznila nas
Za je Poli Raksy twarz
Kazdy by sie zabic dal
W pewna letnia noc
Gdzies na dach wynioslem koc
I dostalem to, com chcial
Powiedziala mi, ze klopoty moga byc
Ja jej, ze egzamin mam
Odkrecila gaz
Nie zapukal nikt na czas
Znow jak pies, bylem sam
Stu roznych rol
Czym ugasic moj bol
Nauczylo mnie zycie jak nikt
W wyrku na wznak
Przechlapalem swoj czas
Najleprzy czas
W knajpie dla braw
Kelner kazal mi grac
Takie Rzeczy, ze jeszcze mi wstyd
Pewnego dnia
Zrozumialem, ze ja
Nie umie nic
Sluchaj mnie, tam
Pokonalem sie sam
Oto wysnil sie Wielki Moj Sen
Tysieczny tlum
Spija slowa z mych ust
Kochaja mie
W hotelu fan
Mowi: "Na tasmie mam
To, jak w gardlach im rodzi sie spiew"
Otwieram drzwi
I nie mowie juz nic
Do czterech scian
Autobiografia
Mialem dez anos
Quando o mundo ouviu falar dele
Na minha garagem era nosso clube
Um amigo trouxe o rádio
Ouvi "Blue Sued Shoes"
E não consegui dormir à noite
Tio Jozek faleceu
Restos de prêmios doados
Novamente podíamos rir
No barulho do café
Como um tornado, o jazz entrou
E eu também queria tocar
Pai, Deus sabe onde
Martenowski montou o forno
Meus dedos se machucaram
Do braço sobrou só a lasca
Toquei um milhão de besteiras
E descobri o que é sexo
A febre dos cartões postais
Cada um de nós tinha quinhentos
Em vez de um novo par de jeans
E numa noite de sábado
Era Luxemburgo, casa, vidro
Como eu queria viver!
Éramos três
Em cada um de nós, um sangue diferente
Mas um objetivo nos unia
Daqui a alguns anos
Ter o mundo aos nossos pés
Mas de tudo
Alpagi, um gole
E discussões até o amanhecer
Um espírito impaciente se agitou em nós
Alguém levou um soco
Alguém chorou
Algo estava acontecendo
Nos separou
A cara da Poli Raksy
Cada um daria a vida
Numa certa noite de verão
Levei um cobertor para o telhado
E consegui o que queria
Ela me disse que problemas podem surgir
Eu disse a ela que tinha prova
Ela abriu o gás
Ninguém bateu na hora
Novamente, como um cachorro, eu estava sozinho
Cem papéis diferentes
Como apagar minha dor
A vida me ensinou como ninguém
Deitado de costas
Perdi meu tempo
O melhor tempo
No bar para aplausos
O garçom me pediu para tocar
Coisas que ainda me envergonham
Um dia
Entendi que eu
Não sabia fazer nada
Escute-me, lá
Eu me derrotei
Aqui está o meu Grande Sonho realizado
Uma multidão de mil
Bebe as palavras da minha boca
Me amam
No hotel, um fã
Diz: "Na fita eu tenho
Como eles cantam em suas gargantas"
Abro a porta
E não digo mais nada
Para quatro paredes.